Асли нафийи сабил ва иззати исломий. (1) ( қисмати 16)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(12- қисмат)
Ин мудофеъини хоинин бояд бидонандки рахбари мусалмон дар мавориди махдуд ва хосси онхам нисбат ба бахши аз афроди жомеъаки мухолифин хастанд дучори зулм мешавад ва шомили хамфикрон ва хам масирони худиш намешавадки бо ин зулмхо аз ислом хориж намешавад ва дар сурати тавон ва бароварда шудани шароит хатто метавон кажравийхойи уро бо шамшир хам рост кард хамон чизики асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба халифайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфтанд, аммо хокими кофар бо онки мумкин аст жомеъайи чун дорул куфри малакайи Балқис дар Яманро ба вужуд овард ё жомеъайи чун дорул куфри қурайш дар Маккаро ба вужуд овардки дар он гурснайи вужуд надошт ва амният хам барои хар касики мухолифати бо қавонини онхо надошт вужуд дошт, ва хуккоми кофар ин сарзамин мумкин аст дар масоили иқтисодий ва озодийхойи хосси ахли адолат бошад аммо боз бояд жихати ” тахкими қавонини шариати аллох” хамчун Сулаймон ва пайғамбари хотам бар алайхи онхо қиём кард. Чун хадаф халқи инсон танхо масоили моддий ва озодий дар бахрагирий аз ин масоили моддий нест балки хадаф хилқати инсон ва жин мухтас кардани тамоми жавониби ибодат барои аллох таоло аст:
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)
Пас одил будан танхо замони астки тибқи қонуни шариати аллох хукм шавад ва кофар ” бо вужуди қонини шариати аллох” бар асоси ширк ва қавонини куфрий хукм мекунадки зулми болотар аз он ва золим ва ситамкори болотар аз он вужуд надорад; сониян: хокими мусалмон, зулми он хар андоза хам бошад ба андозайи зулми кофар намерасад, ва зарари хокими мусалмоники мавориди аз зулм ба бандагон дар у вужуд дорад “ахаффуз зарарайн” аст ба нисбати зулми хокими кофарики дар баъзи аз масоили моддий ва озодийхойи шахсий ва ахлоқи умумий ахли адолат бошад.
Ин хокими кофар хатто агар ба пойи масакайи балқис ё куффори секуляри қурайш хам дар таъмини
« أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»
Бирасонад боз хоинини хастандки бо хиёнат ба аллох ва дини аллох ва мўъминин муртакиби бузургтарин зулми яъни кофар шудан шуданд. Аллох таоло мефармояд:
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن کَذَّبَ بِآیَاتِ اللّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا (انعام/157)
Пас чи каси ситамкортар аз каси хохад будки оёти худоро такзиб кунад ва аз онхо руйгардон шавад?
(идома дорад…….)
