Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(63- қисмат)

На ба муртад ирс дода мешавад ва на у ирс гирифта мешавад. Ба унвони мисол агар фарзанди ек секуляри муртад, мусалмон бошад ва падари секуляр муртадиш бимирад аз ин падар ирси ба у намерасад ва агар ин писари мусалмон хам бимирад боз ба падари муртад ирс дода намешавад. Ин хам тибқи фарогир будани фармудаи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам астки фармуда:

 “لاَ يَرِثُ المُسْلِمُ الكَافِرَ وَلاَ الكَافِرُ المُسْلِمَ”.

Ва фармуда:

 :”لَا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ شَتَّى”.

Хуб, ба хамин далил на аз онхо ирс бурда мешавад ва на ба онхо ирс дода мешавад. Хатто ба мунофиқин дода мешавад ва ле ба инхо дода намешавад.

Муртад хар ончи аз хуби ва ибодат дошта ботил мешавад. Қаблан хар чи аз хуби ва ибодат дошта хамма ботил мешавад ; чи алъон дорад, чи қаблан дошта иртидод хаммаро ботил мекунад.

Муртад жовдона ва ба сурати хамишаги дар оташи жаханнам боқий мемонад ва харгиз аз он хориж намешавад, дар холики муслимини гунохкор пас аз пок шудан , ва аз тариқи асбобики аллох ижоза дода ,аз жаханнам хориж мешаванд. Аллохи мутаол мефармояд:

«وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُوْلَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ» ‏(بقره‌/217)،

Ва ле касики аз шумо аз ойини худ баргардад ва дар холати куфр бимирад , чанин касони аъмолишон дар дунё ва охират барбод меравад ва ишон ёрони оташ ( дўзах) мебошанд ва дар он жовидон мемонанд хум фиха холидун . чи каси?

مَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ،

Касики аз диниш баргардад.

Диққат кунид дустон ,хийли хатарнок аст.

«وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ»

Касики аз диниш муртад шавад,тўвба накунад ва бо хамин иртидодиш бимирад тамоми аъмолиш ботил мешавад хар аъмоли хуби хамки анжом дода аст

حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ.

Нагуйид фалоний хуби карда интури карда , унтури карда алъон худо ба у рахм мекунад, ин нест. Шак надошта бошидки аллох мегуяд:

حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ،

Ин муртадддиники шумо дидаид ва мебинид. Аъмолишон куллан барбод  меравад

حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ. أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ،

Инхо ёрони оташ ва жаханнам хастанд.

هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

Хамиша дар оташи жаханнам мемонанд.

Нигох кунид,агар фарзандон ,бародарон ,падарон ё хар кудом аз ақвом ва наздикони шумо дар сафи муртаддин мемирад ва бо иртидодиш дар сафи хамин муртаддин мемирад ин жазойи уст:

«وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُوْلَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ».

Хийли хатарнок аст. Фард меравад миёни пижок , дар пикака , дар миёни кумалахо ва демократхо мемирад он хам дар чи рохи? У мемирад баъад барояш маросими фалон чиз мегиранд ин тури мекунанд, онтури мекунанд, барояш фалон кор анжом медиханд. Жохилиятро нигох кунид то кужо рафта?, жахолат ва химоқатро нигох кунид ,ноогохий аз ахкоми шариатро нигох кунид то кужо пеш рафта астки барои каси ки тупида намедонем дар форсий ба он чи мегуянд аз сагики мурда касифтар аст, пасттарин жанбанда аст ,барояш монанди ек мусалмон чанин маросими мегиранд ва ингуна бо у бархурд мекунанд. Бо ек мужрим монанди ек мусалмон бархурд мекунанд. Мужримики аллох таоло гуфта

حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ،

Тамоми аъмолиш дар дунё ва охират барбод рафта

أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ،

Гуфта инхо асхоби жаханнам ва ёрони оташанд,

هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ،

Хамиша дар онжо мемонанд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(62- қисмат)

Илова бар инки барои куффор ва муртаддин дуойи хейр намешавад балки , бар сари қабришон хамки расиди онхоро башорот медихи ба оташи жаханнам .  

   أُبَشِّرُکَ بِالنَّارِ!

Туро башорат ба оташи жаханнам медихам! Худоё…..ё робби! Чиқадар сахт аст шахс руйи қабри падар ,модар,бародар ,хохар ва фарзандиш биравад ва ё сари қабри еки аз наздикониш биравадки онхоро дуст дошта ва ба жойи онки барояш дуойи мағфират ва талаби бахшиш кунад, бояд уро ба оташи жаханнам башорат дихад ва натавонад барояш дуойи хейр  кунад. Хаминтурики аллох таоло кори саййидина Иброхим алайхиссаломро дар дуо кардан барои падариш кори дурусти надонист ва мегуяд: Иброхим дар ин моврид ва дар ин кор улгуйи шумо нест:

:«إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ».

Ин кори хийли сахти аст махсусан барои мўъминики аллох гувохи додаки мо атрофиёнимонро дуст дорем хар чандки онхо моро дуст надоранд:

:«هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ».

Шумо онхоро дуст дорид ва ле онхо шуморо дуст надоранд. Яъни аллох гувохи додаки мо онхоро дуст дорем ,аммо натавони барои касики уро дуст дори дуойи хейр куни ва хатто уро башорат дихи ба оташи жаханнам . хийли сахт аст, хийли сахт аст.

Еки аз дустон мегуфт мар падарамро дар дунё хийли дуст доштам ва хийли талош кардам уро аз ин иртидоди ошкориш мунсариф кунам ва далоил ва мадорики зиёдий хам барояш овардамки инхо кофаранд ва худиш хам мегуфтки инхо кофар хастанд аммо , баъди аз чанд мох нигох кардан ба мохворахо боз аз хамин куффори секулярист тарафдори мекард ва аз тарафдори ахзоб секуляр ва кофари курдий даст накашид ва хатто бароишон  кўмаки молий хам фристод ва ба хамин ақоиди куфрий мурд.  Мегуфт холо наметавонам барояш дуо кунам ва хамиша шарманда мешавам замоники дар жойи баъди аз сухбат ва суханрони дуо мекунам ва хамма амин мегуянд ман наметавонам хеч дуойики дар он барои падар талаби мағфират мешавад ин дуоро бигуям ва хатто дар жойи хам бошадки дигарон ин дуоро мехонанд боз наметавонам дар жавоби онхо бигуям амин. Бале, воқеан сахт аст, воқеан сахт аст. Аз аллох таоло мехохемки ба хаммаи мо рахм кунад ва падарон ,бародарон ва атрофиёнимон бо иймон аз ин дунё бираванд ва баъди аз маргишон хам боиси азоб ва шармандаги бозмондахоишон нашаванд. Амин ё роббил аъламин.

Замоники муртад бимирад дар гуристони муслимин дафн намешавад балки қаблан хам гуфтем хамчун лошаи мурдори зери хок уро пинхон мекунанд.

Мумкин аст иддаи аз дустон бигуяндки дар ин ошуфтагихоики ба вужуд омада ва жохилиятики дар бисёри аз сарзаминхои мусалмоннишин хоким аст муртаддин хам мисли муслимин дар хенгоми марг ва мурдан шуста мешаванд, кафан мешаванд, бар руйишон намоз хонда мешавад,дар қабристони муслимин дафн мешаванд ва ғейрих ; бале,хаминтур аст. Аммо , агар шароити пеш биёядки масалан савори утубус боши ва натавони касофат ва мадфуъи баччаро дур биндози ва мажбур боши онро дар ек полостик дохили утубус нигах дори ин боиси тамиз шудани мадфуъ ва касофат намешавад ва дар хар сурат сарневишти он тағйир намекунад хатто агар мисли фиръавнхо ,Сталин ,Ленин ва ғейрих мумиёйи хам шаванд боз хам фарқи бароишон надорад.

Агар жаханнам даракот аст яъни даража даража ба ақаб ,даража дорад агар ин бадбахтихо дар хамин дунё ин аъмол бароишон анжом нашавад мисли хамон хайвони мурдор тупида бехтар аст. Инхо жойи чол шаванд шояд дар қиёмат дар хамон даракоти жаханнам дар ек даражаи болотари қарор бигиранд ва азобишон камтар бошад аз касоники бароишон адо дармеоваранд ва монанди муслимин бо онхо бархурд мекунанд ва баъди аз маргишон хам ба жойи инки боиси ибрати дигарон шаванд боиси ташвиқи дигарон мешаванд. Яъни  агар хукми дунё бар руйи инхо ижро шавад барои оташи жаханнами онхо хам мумкин аст бехтар бошад. Чун, боиси ташвиқи каси намешаванд балки , боис мешаванд дигарон ба тарафи ин журм нараванд. Маросими ончунони бароишон мегиранд хатто васият хам мекунанд ин тури  ва онтури бикунид. Ин боис мешавад куфр ва касофатики доранд назди мардум зебо жилва дода шавад ва хатто дигарон хам ташвиқ шаванд ва монеъи набошанд дар рохи гироиш ба иртидодики дар он офтоданд ва ин мумкин аст онхоро дар даракоти пойинтари қарор дихад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(61- қисмат)

Ин куффори секуляр ,хаммаги қудрати низомий доранд ва бо тавассул ба хамин қудрати низомий ва бо тавассул ба аслаха зери бори қонуни шариати аллох намераванд ва хатто барои татбиқ қонуни шариати аллох монеъи мешаванд. Пикака дар Сариконий ба чи далили жангро шуруъ кард? Мегуфт мо ижоза намедихем кўхна парасти ба қовли худиш ислом ,додгоххоики онжо вужуд доштанд бар мардум тахким кунад. Танхо далили шуруъи жанг хизби коргарони ужалон мусайламаи каззоби курдхо дар Сариконий ё роъсул айнки исторти онро зад хамин омил буд ва жангро шуруъ кардки хануз дорад кушта медихад, он хам фи сабили Амрико ва фи сабили тоғутхо.

Дар чигунаги бархурд бо зан ва фарзандони чанин муртаддини мусаллахики алайхи муслимин жангиданд ва дар баробари хукумати исломий ва муслимин саф оройи карданд танхо рахбарияти жомеъа астки ” мутаносиб бо вазъи мовжуди худ ” метавонад тасмим бигирад. ” ниёзи руз ” астки ба рахбарияти жомеъа меомузад чигуна бо инхо бархурд кунад. Татбиқи ин гуна ахкоми тобеъ раъйи рахбарияти муслимин астки ” мутаносиб бо вазъи мовжуди муслимин,фиқхи маосир ва мутаносиб бо замон ва макон ” содир мешавад.

Яъни мумкин аст дар замони рахбарият е раъйи бидихад ва дар замони дигари раъйи дигари дар мовриди ин гурух бидихад ;ё дар макони ек чизиро ба ижро дар биёварад ва дар макони дигари чизи дигариро ба ижро дар биёварад. Ин мутаносиб бо вазъи мовжуди муслимин астки рахбарияти жомеъа чанин қудрати ташхисро дорад ва метавонад тасмим бигирад.

Дидемки дар замони Абу Бакр розиаллоху анху хам занон ва кудакони муртаддин жангжуйи боздоранда ( мумтаънаа) ба унвони барда гирифта шуданд ,аммо дар замони Умар розиаллоху анху ин занон ва кудакон баргардонда шуданд яъни корики Абу Бакр карда бу у баргардонд ва ин тағйири ошкори аст, рохат онро мушохада кардем. Намунаи он баргардондани Ховла бинти Иёс модари Мухаммад бин Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхума намунаи боризи ин рувидод аст.

Албатта ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам пас аз инки занон ва фарзандони куффори секуляри Хавозонро дар миёни муслимин тақсим кард дубора онхоро баргардонд. Ин далили бар ихтилофи дар хукм нест, балки ин тағйирот ба ташхиси амир ва масолихики дар замон ва макони хосси дар назар гирифта мешавад бармегардад ва наметавон амири муслиминро мулзам ва мажбур ба иттихози ек равиши калишаи аз гузашта кард, ё хатто наметавон уро мажбур ба копи бардори аз соири сарзаминхо намуд. Хар сарзамини дар татбиқи ин даста аз ахком ва қавонини тобеъ шароит ва вазъи хосси худиш астки мумкин аст бо шароит ва вазъи мовжуди соири сарзаминхо мутафовут бошад.

Нуктаики лозим аст дар инжо дубора ёдовар шавам ин астки ,дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар замони хилофати ,Абу Бакр розиаллоху анху ,асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оғозгари жанг алайхи ин тоифаи мумтаънаа буданд на онхо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам будки дастур дод ба собит қадамони тавоиф ва қабоилики шарри муртаддини худишонро кам кунанд. Ислом будки алайхи онхо эълони жанг кард ва жангро шуруъ намуд на онхо.

Яъни ба гунаи набудаки муртаддин тоифаи мумтаънаа ибтидо жангро шуруъ карда бошанд ва асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовзеъи дифоъ қарор гирифта бошанд ,балки комилан бар акс буда ; дуруст астки бисёри аз ин қабоил худишонро барои жанг омада карда буданд ва хатто иддаи қасди хамла ба Мадина доштанд , аммо замоники Абу Бакр розиаллоху анху хеч кудом аз шурути инхоро напазирофт ва ислом  комил ва табъияти комилро аз онхо хост ва шўрои муслимин хам тобеъ раъйи Абу Бакр розиаллоху анху – рахбари муслимин – шуд ; дар ин сурат ,оғозгари жанг  асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буданд ва ривоятхо хам дар ин замина ошкор аст. Аммо боз ,чи замон ,чигуна ва тахти чи шароити ин жангро бояд шуруъ кард? Боз ба раъйи рахбарият ва шўрои тахти мудирияти у бармегардад ва муслимин наметавонад ажулона ва аз руйи ихсосоти ғалат ,вахдати фармондехи ва вахдати дастурро бо так рави зери по бигузорад ва дучори гунох ва журми бузурги тафарруқ шавад.

1-.Агар муртад девона шуд,ижрои хукми иртидод ва кофар шудан аз вай бардошта мешавад ва дигар мужозот намешавад.

2-.Замоники муртад мурд шуста намешавад ва ғусл ва кафан хам намешавад.

3-. Замоники муртад мурд бар у намоз хонда намешавад ва табиий астки дар қабристони мусалмонон хам дафн намешавад. Хатто ,иддаи аз уламо бар ин ақидаандки дар қабристони куффор хам дафн намешаванд балки онхоро дар жойи чол мекунанд, куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб манзурам будки дар онжо хам дафн намешаванд ; балки ,онхоро дар жойи чол мекунанд мисли хар хайвони мурдорики онро жойи чол мекуни. Хатто иддаи бар ин боваранд уро дар жойи  рахо мекунандки хамин тури барои дигарон ибрат шавад. Пас, замоники муртад мурд бар у намоз хонда намешавад ва барояш талаби мағфират ва дуойи хейр хам намешавад.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(60-қисмат)

Дар инжо метавон гуфтки агар тамоми ахли шахр ва рустойи кушта шаванд ва хамма нобуд гарданд, бо мусалмони нобуд шаванд,бехтар ва осонтар аз он астки муртад ва кофариро ва бахусус кофар муртадиро хокими худишон кунанд, ва ин хокими кофар ё муртад бархалофи қонуни шариати аллох ва бар асоси қавонини куфрий бар онхо хукумат кунад ва қавонини куфришро билижбор бар онхо тахмил намояд ва бар онхо ижро кунад, ва инхо бар халофи қонуни шариати аллох мажбур шаванд ба ин қавонини куфрий амал кунанд. Яъни агар инсон мисли асхобул ухдуд шавад бо ислом ва бо тўвхид ва бо дин бимирад хазорон бо бехтар аз ин астки даст аз мафохими чохоргонаи диниш бикашад ва залилона зиндаги кунад ва дар қиёмат хам бигуяд:

“نَحنُ کُنَّا مُستَضعَفِینَ فِی الأرضِ”،

Бигуяд мо дар замин мустазъаф будем ва хижрат накунад.

9-.Пеймони ошти бо муртаддин дар сурати сахих астки рахбарият ташхис дода бошад муслимин аз қудрати камтари бархурдор хастанд ва тавони дафъи шарри муртаддинро дар вазъи мовжуд надоранд. Ё маслахати вужуд дошта бошадки худ рахбарият қудрати ташхиси онро дорад. Танхо дар сурати ошти бо онхо сахих астки рахбарияти муслимин ташхис дода бошад.

10-.Агар муртад дар замони иртидодиш журми қатл ё дузди ё зиноро анжом дода бошад ва ё харобий ,зарар ва зиёни ба бор оварда бошад ва пас аз он тўвба карда бошад раъйи асох ин астки бояд тавони хаммаро бидихад. Хар чандки иддаи аз уламо мегуянд тўвба гунохои собиқро пок мекунад, ва ё инки мумкин аст амир ё хокими исломий бано ба далоили чун ташвиқи муртаддин ба тўвбаки муртаддинро ташвиқ ба тўвба кунадки даст аз куфр бикашанд бано ба далоили мумкин аст худиш жуброни хасорат кунад ё на , дар хар сурати тасмим бо рахбарият ва амири муслимин астки чигуна бо муртади тўвбакор бархурд шавад.

11-.Умуми уламо талаби тўвба аз муртад хенгоми дастгир шуданро вожиб медонанд ва иддаи хам хастандки онро суннат медонанд. Хар чандки ин муртад дар хар сурати дар хенгоми дастгири кушта шавад ( чун жанг буда ва дастгир шуда), аммо шойистатар ин астки аз у дархости тўвба шавад ва бо иймон аз дунё биравад.

12-.Агар мусалмони дар баробари ек муртади дучори журми мешуд ,аз у интиқом гирифта намешавад балки танхо танбехи мухтасари мегардадки он хам бастаги дорад ба раъйи амир ва фармондайи муслимин.

13-.Агар муртади кушта шуд хуниш хадар меравад ва хеч каси аз хонувода ва тоифаи у хақ надорад дархости интиқом ё дия кунад. Ин мовриди астки хийли аз бародарони мо бахусус дар Ироқ ва Афғонистон дар мовриди онхо дучори иштибох мешаванд, иддаи таъассуби жохилият онхоро мегирад ва муртакиби журми мешавандки панох бар худо мумкин аст ба хотири ек кофар дастишон ба хуни ек мусалмон олуда шавад ва тамоми аъмолишон ботил шавад ва худишон хам бо куфр аз дунё бираванд. Пас ,агар муртади кушта шавад хуниш хадар меравад ва хеч каси аз хонувода ва тоифаи у хақ надорад дархости интиқом ё дия кунад.

14- .Агар каси мол ва доройи муртадро хадар дихад бояд ба хамон андозаки хадар додаро ба байтул моли муслимин тахвил дихад, чун байтул мол сохиби чанин моли аст. Хам акнун ,агар дар сарзаминхоики хукумати исломий набуд ва жамоатхои муслимин хам набудандки чанин вазифаиро анжом диханд дар ин сурат, ман бар ин боварамки агар шахс ба хамон андозайики аз амволи муртаддин хадар дода агар ба хамон андоза садақа дихад иншааллох кориш дуруст аст.

15 – .Шахси муртад вақтики асир шуд ё иртидоди ошкори у машаххас шуд хамон конолхо убур кард ва мушаххас шудки муртад шуда ба сурати зиндони ва барда дар намеояд ва аз у сарона ва жизъя хам қабул намешавад. Балки ,ё тўвба мекунад ва дубора мусалмон мешавад ва ё инки дар сурати тавоноий ва мутаносиб бо қудратгири муслимин ва ташхиси рахбарияти жомеъа ба қатл мерасад. Дар инжо тибқи хукми

«تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ»

Бо онхо бархурд мешавад. Монанди секуляристхо ё хамон мушрикин бо онхо бархурд мешавад; ё бояд кушта шаванд ё мусалмон шаванд.

16- .Агар муртаддин тоифатул мумтанаъа бошанд ,яъни муртаддиники дорои қудрати низомий ва гурухи бошанд ва гурухи созмондехи шуда бошанд ба сурати жамоат ва хизб даромада бошанд дорои қудрати низомий бошандки аз қонуни шариати аллох сарпичи мекунанд ва монеъ аз ин мешавандки қонуни шариати аллох татбиқ дода шавад, хукми онхо бо соири муртаддин фарқ дорад.

Тоифатул мумтанаъа ,шомили тамоми гуруххо ,жамоатхо ,тавоиф ва довлатхойи муртаддин мешавандки бо далили нийрухойи низомий ,амниятий ва ижроийки доранд ” тоифа ва жамоати боздоранда ва зери бори қонуни шариат нару ” мешуяндки хозир нестанд қонуни шариати аллох бар онхо хукумат кунад ва бо қудрати низомий ва башарийки доранд аз ижройи шудан қонуни шариати аллох жиловгири мекунанд. Мисли  хамин хукуматхои секуляри хоким бар муслимин мисли Туркия ё хамин ахзоби секуляр ва муртади кумалахо,демократхо ,порти, екити ва хизби коргарони ужалон мусайламаи каззоби маосири курдхо ва соири хукуматхо ва ахзоби секулярики мушобихи онхо хастанд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(59- қисмат)

Илова бар ин , харгуна хамкори ва хамрохи довталабона ва ихтиёри дар систем ва манзумаи хукумати муртаддин ба манзилаи шарик шудан дар хукми муртаддин аст. Барои хамин астки ахли қибла дар ин масала ихтилоф надорандки муртад шудани хоким ба сурати занжиравор муртад шудани низомиён ,нирухои амнияти ва соири кормандон ва ходимин ва зери мажмуъайи ин хокими муртадро шомил мешавадки довталабона ва ба мейли худишон дар ихтиёри ин хокими муртад ва жихати тахкими қавонини куфрий он даромаданд. Чун инхо хастандки хукумати ин хокими муртадро нигах доштанд ва боиси давоми хукумат ва қонуни куфрий у ва жанги бо қонуни шариати аллох хастанд. Ба хамин далил нийрухойи низомий ,амнияти ,қазоий ва соири органхойи хукуматий шомили хукми рахбаронишон мешаванд.

Бояд диққат шавадки , ин хукм танхо машмули зери мажмуъахои фармонбари ин хоким мешавад ва мардуми аъвом ва касоники зери дасти инхо қарор гирифтандро шомил намегардад, магар замоники ин мардум хам ба хукуматроний ва қавонини куфрий ин муртад рози бошанд ва аз он химоят ва пуштибоний кунанд хатто агар бо ек калама бошад.

Дубора такрор мекунам ва боз мегуям диққат шавад, инхо шомили хукми рахбарони муртад ва кофаришон мешаванд на мардуми аъвомки бо вужуди ин хукумат мажбур шуданд баъзи аз умуришонро ба икрох дар ин систем бигузорананд ва ба вужуди чанин хукумати рози нестанд. Аллохи мутаол хам нийрухойи атрофи фиръавн мисли дин фурушони монанди Балъами Боъуро ва низомиёнро машмули хукми фиръавн мекунад ва дар кинори хам аз онхо ба сурати ексон ном мебарад :

:«إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا خَاطِئِينَ».

Яъни ” хомон ” вузароиш буданд касоники дар системи идори у хастанд, ” жунудахума “ки мушаххас аст артешихо ва низомиёни у буданд ” балъами баъуро ” ки дин фурушон ва мужриёни жанги равоний ва фикриш буданд. Мусалласи касифики хамиша алайхи дини аллох ва қонуни шариати аллох фаолият карда аст. Хомон ,сирватмандон хастанд, вузарои сирватманд хастанд. Балъами баъуро дин фурушон буданд ва артешихо хамки мушаххас аст , зар ва зур ва тазвир.

Албатта ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам илова бар онки хамон хукми рахбаронро бар зери дастони фармонбариш жорий мекард ; хампиймононро боз шарики журми хамдигар ва шомили ек хукм қарор медод. Асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам хамин бархурдро бо муртаддин ва нирухои тахти фармони онхо ва хар касики бо онхо муттахид буд мекарданд. Ба гунаики еки аз авомили хамла ба Эрони сосоний хамкори сосониён бо муртаддин ба шумор меравад. Сосониён аз муртаддин алайхи хукумати муслимин химоят карданд еки аз далоили хамла ба Эрони сосоний хамин химояти онхо аз муртаддин буд.

Чун қаблан арз кардемки огохона ва ба мейли худ,хукм бурдан назди куффор , ва бар асоси қонуни онхо мушкилотро хал кардан дар воқеъ садама задан ба маъони чохоргонаи дин махсуб мешавадки дар дарси аввал онро ровшан кардем, ва куфри ошкори астки инсонро аз дини ислом хориж мекунад, ва ин фитнаи астки журми он аз қатл бузургтар ва шадидтар аст:

 “وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا”(بقره/217)،

Диққат кунид, ва баргардондани мардум аз дин бадтар аз куштан аст. Табиий аст агар ек мусалмонро бикуши аллох таоло дар қиёмат монанди ек мусалмон бо у бархурд мекунад ва хисоб ва китобиш мушаххас аст, аммо агар муртад шавад чи? Муртад шудан бехтар аст ё кушта шуданиш? Ба хамин далил аллох таоло мефармояд:

“وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا”،

Ва баргардондани мардум аз дин бадтар аз куштани онхост. Мушрикин ё хамон секуляристхо пейваста бо шумо хоханд жангид то агар битавонанд шуморо аз динитон баргардонанд

« وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»

Гуфтем манзури онхо аз баргардондани мо аз дин хамон чохор мовриди астки дар дарси аввал ба ишора кардем ва чанд дақиқа пеш хам ба сурати мовридий онхоро ном бурдем.

Дар жойи дигар аллох таоло мефармояд :

“وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ” (بقره/191)،

Ва хар жо ононро дарёфтид ишонро бикушид, ва ононроки шуморо аз онжо берун карданд берун кунид, ва фитна аз куштан бадтар аст

«وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ»

Ва фитна аз куштан бадтар аст.

Дар инжо фитна яъни даст кашидан аз дин ва куфрро бар худ пазирофтан. Яъни куфрро пазирофтан , яъни даст кашидан аз чохор мафхуми дин. Чун қаблан хам арз кардем мушрикин ва куффори секуляр дар хамон се сол аввалки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди ахлоқи умумий сухбат мекард, дар мовриди масоили бутхо ва чизи хусусий ва шахсий мегуфт каси кори ба кориш надошт . чун қабли аз инхо ханифхо хам хаминро гуфта буданд ва дар системи хукумати онхо буданд. Аммо онхоки мехоханд моро аз дин баргардонанд манзуришон чист? Хамон чохор мафхуми дин аст.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(58-қисмат)

Инхо намунаи ахкоми хастандки бар секуляристхои муртад ва ошкори чун кумалахо , демократхо ,пикакахо, портихо ва тамоми ахзоби секуляр ва муртадики мебинем, ва хар касики бо қовл ё амали аз чохор мархала ва чохор филтер абур дода шуда бошад ва ин шахс аз дин баргардад ва ба кофари ошкори табдил шавад, ин ахком бояд бар инхо ижро гардад. Ин ахком иборатанд аз :

1-Бароат аз худиш ва аз ақоидишки , табиий аст мо уро кофар медонем. Дар аввалин мархала мо уро кофар медонем ва аз худиш ва ақоидиш бароат мекунем. Қаблан хам арз кардемки ,бароат аз мушрикин аввал бояд аз худиш бошад ва аз худишонки бароат карди хамон улгуйи саййидина Иброхим алайхиссаломки хаст табиий аст аз ақоидишон хам бароат мешавад. Яъни муртаддин машмули хамон хукми бароат аз мушрикин мешаванд. Чизики ахли китоб ва шибхи ахли китоб намешуданд ва фақат мухтасси мушрикин будки мо имруза онхоро секулярист меномем.

2-Аз муртад набояд тахти хеч унвони пуштибоний кард,на бо қалб ,на бо забон ва на бо даст. Тахти хеч унвони набояд аз муртаддин химоят ,пуштибоний ва тарафдори шавад. Хатто набояд дар жанг бейни муртаддин бо куффори ошкор ахли китоб (яхуд ва насоро ) ва шибхи ахли китоб хам аз муртаддин пуштибони шавад. Хар чандки ин муртад еки аз наздикон ва қовми хешхои шумо бошад ва кофари  ахли китоб ё шибхи ахли китоб аз ек нажод ё қораи дигар бошад. Ин еки аз дарсхойи ибтидоий сураи Рум астки қаблан ба он ишора кардем ва иншааллох дар дарсхои дигар дар мовриди даража банди душмани бештар ба он ишора мешавад.

3-Мусалмон ба никохи муртад дар намеояд ва чунончи хамсар дошта бошад бояд аз у жудо шавад. Аллохи мутаол мефармояд:

:«لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ یَحِلُّونَ لَهُنَّ» (ممتحنه‌/10)،

Ин занон барои он мардон , ва он мардон барои ин занон халол нестанд. Ин хукми мушрикин ва секуляристхостки бояд руйи инхо татбиқ шавад, ва агар заниш аз у дури накунад заниш хам пас аз иқомаи хужжати набавий ва гузарондан аз хамон филтерхо у хам монанди шўхариш муртад мешавад; чун огохона ва бидуни узри ва ба мейли худиш хукми возих ва ошкор аллохро ба хотири амёли пасти дунёвий рад карда аст.

4-Муртад масъулияти сарпарасти кардан фарзандон ва шўхар додани духтарониш аз у гирифта мешавад ва хаққи вилоят ,сарпарасти ва итоат кардан барояш намемонад ва дигар наметавон аз у итоат кард.

5-Муртад сохиби молиш нест ва қовли сахих ин астки мол ва сирвати муртад ба ғанимат гирифта мешавад. Далил барои ни кор хам достони шахси астки бо еки аз хамсарони падариш никох ва издивож карда буд ва асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам пас аз куштани у амволишро хам бурданд.

6-Хайвоники тавассути муртад забх шуда бошад харом аст ва масраф намешавад. Дубора мегуям ва бояд барои чандумин бор такрор шавадки хукми муртад мисли хукми мушрикин ва секуляристхост на мисли куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб. Барои хамин астки ахкоми муртаддин бо ахкоми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб фарқ дорад.

7-.Намоз хондан пушти сари муртад ботил аст ва хаққи имомат барои мардумро надорад. Ва касики пушти сари у намоз хонда бошад бояд намозишро дубора бихонад; чи дониста бошад ин шахс муртад аст чи надониста бошад, аммо ,касони чун имоми Ахмад рохимахуллох ба хукми ” аззарурот табихул махзурот” ва барои жиловгирий аз фаромуш шудан ва тарки намозхои жамоат ва жумъа ,ба хукми зарурот мегуяд:

“مَنْ قَالَ ذَلِكَ الْقَوْلَ لَا يُصَلَّى خَلْفَهُ الْجُمُعَةَ وَ لَاغَيْرَهَا: إِلَّا أَنَّا لَانَدَعُ إِتْيَانَهَا فَإِنْصَلَّى رَجُلٌ أَعَادَ الصَّلَاةَ، يَعْنِي خَلْفَ مَنْ قَالَ: الْقُرْآنُ مَخْلُوقٌ”.

Касони хастандки гуфтанд намози жумъа ва ғейри он хам пушти сариш хонда намешавад. Аммо ,ман мегуям хондан ба жамоат намозхоро рахо накунид аммо ,замоники пушти саришон намоз хондид онро дубора кунид. Яхё бин Муъин рохимахуллох хам мегуфт : чихил сол астки ба далили зухури жухамийхо тавассути Маъмуни Аббосий ман намози жумъамро дубора мехонам.

8-.Хукумат ва байъат бо муртад ботил мешавад агар дорои қудрати хукумати бошад. Чун аллохи мутаол мефармояд:

«وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا» (نساء/141)،

Харгиз худованд рохи қарор надода астки дар он кофарон бар мўъминон чийра шаванд.

Замоники валояти падар бар фарзандиш ва вилояти шўхар бар зан ва фарзандониш бо муртад шудан аз бейн меравад табиий аст ва шакки нестки рахбарият ва фармонравойи барои кофар мунъақид намешавад, ва агар хокими муртад шавад; масалан  кофари секулярист ё кофари ахли китоб ё шибхи ахли китоб шавад азл мегардад, ва хукми рахбарият ва фармондехи у хадар меравад, ва итоат кардан аз у хам бардошта мешавад ва бар муслимин вожиб мегардадки уро бардоранд. Агар натавонистанд чанин хокими кофар  ва муртадиро бардоранд бояд он сарзаминро ба хотири амал ба қонуни шариати аллох тарк кунанд ва хижрат намоянд. Ин еки аз хамон мавориди астки хижрат бар муслимин вожиб мешавад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(57-қисмат)

Хам акнун агар ек қабила ё нажод ё мазхаби ё сарзамини рахбариятиш дар ихтиёри муртаддини секуляр қарор мегирад ва қонуни муртаддини секулярист бар онхо тахмил мешавад ва қасд доранд дубора жараёни иртидоди умумийро дар миёни муслимин находина кунанд, ин ба маъни муртад шудани тамоми мардумони он диёр ва пейравони он мазхаб нест. Балки ,муртаддиники жараёни иртидоди умумийро рахбарий мекунанд ва саъй менамоянд бо қудрати хукуматий ва находхойи тахти пушиши он ба ин иртидоди умумий доман бизананд қишри хосси хастанд, қишри хосси хастандки бо зури аслаха ва химояти куффори ошкори секуляр бар муслимин тахмил шуданд.

Бовар кунид,онхо дуруст аст аслаха доранд ва бар муслимин тахмил шуданд аммо ,фақат кофий аст ек лахза химояти куффори секуляри ошкор аз онхо бардошта шавад то бифахмемки ин миллат чигуна бо онхо бархурд мекунад. Инхо наметавонанд ек руз давом биёваранд дар баробари миллати ситамдидаи худишон ба шарти инки химояти куффори ошкор ва секуляри хорижийро надошта бошанд. Оли саъуд давом меоварад? Иморот, Бахрайн ,Кувейт, Афғонистон ,Покистон ва ……инхо давом меоваранд? Ғейри мумкин аст давом биёваранд. Инхо бар муслимин тахмил шуданд ва бояд хамчун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хисоби муслимин собитқадам тахти хокимияти инхоро аз муртаддин жудо донист, ва хаммаро бо ек чашм надид, ва аз хар сухан ва амалики моро аз қонуни шариати аллох дур мекунад ва ба оташи жаханнам наздик менамояд бояд пархез куним ва бидуни дар назар гирифтани хохишхойи нафсоний ва танаффур аз қовм ва мазхабики мумкин аст ихтилофоти хам бо он дошта бошем бояд рохи адолат ва табъият аз қонуни шариати аллох ва наздик шудан ба бехиштро дар пеш бигирем на рохи хамин секуляристхоро дар Миёнмор ё дар Африқои марказий.

Хам акнун ,иртидоди умумий фарогирий дар сарзаминхои мусалмоннишин дар жараён аст. Чунончи муслимин аз адолат дури кунанд ва аз масири сахихи жиход мунхариф шаванд ва масири золиминро дар пеш бигиранд харгиз нахоханд тавонист бо гунох ва маъсият дар баробари душманони мужаххаз ба охарин текнолижихои бесобиқа давом биёваранд. Касоники огохона ин вазиъати бухроний иртидоди умумий ба дини секуляризм ва мазохиби мухталифи онро мебинанд аммо ,боз ба далили танаффур аз фирқа ва тафсири мухолифишон масири золимин ,масири тафарруқ ,масири заиф кардани муслимин ва масири кушт ва куштори дохилий бейни ахли қибларо тей мекунанд бояд ба ин суъол жавоб дихандки бо чи руйи дар махзари аллох хозир мешаванд ва чи жавоби барои ин зулми ошкоришон ба дини аллох ва бандагони аллох доранд?

Ахкоми мухтас ба муртаддин ба сурати мовридий ва мухтасар.

Арз шудки дар дунё агар шахси мусалмонки муттахам ба журми иртидод шуда аз марохили чохоргона ва филтерхои 1. Исботи журм, 2. Таъйиди журм тавассути аллох ва росулиш. 3. Шурути такфир. 4.мавонеъи такфир абур дода шуд ва боз бо яқин ва бидуни кучактарин шак ва шубхаи олуда ва фосид ташхис дода шуд дар ин сурат , ин шахс ба ек кофари ошкор табдил мешавадки унвони мусалмон аз вай бардошта мешавад ва муртади ошкори мешавад мисли соири муртаддинки сафи худишонро ошкора аз сафи муслимин жудо карда буданд ; холо ,агар ин шахси муртад тўвба накард ва таслими қонуни шариати аллох нашуд, тамоми ахкоми куффори секуляр ва мушрикин бар у жорий мешавад. Дубора  ёдовари мекунамки ахкоми куффори мушрик ва секуляр бар онхо ижро мешавад на ахкоми куффори ахли китоб мисли яхудий ва насроний ё куффори шибхи ахли китоб мисли мажус ва собиий.

Дар инжо лозим аст барои пархез аз чанин журми хатарноки ба чанд хукми аз ахкомики бояд бар муртаддин ижро гардад ишора шавад то шахс ба авоқиби журм ва беморийи худиш хам ошноий дошта бошад ва мутаважжих шавадки ин бемори ек беморийи сода мисли сармохурдаги нест балки , беморийи хатарноки аст мисли саратон ,сил ,тоъун, вабо , ва беморихойи монанди он , ва шахс бояд хавосиш ба суханони ва аъмолиш бошад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(56- қисмат)

Хукумати секуляри Миёнмор жихати пушиш додан ба мушкилоти иқтисодий ва мушкилоти сиёсий худ жанги мазхабийро бейни будоийхо ва муслимин ба рох андохт. Секуляристхо хамиша аз мазхаб дар ростои ахдофи худишон истефода мекунанд ва фарқи намекунадки ин мазхаб чи бошад. Қоидайи секулярист дар тули торихи башарият хамин буда аст.

Хукумати секуляри Миёнмор хам дар ек сенориойи дуруғин , ба зани будоий пул додки бигуяд се нафар мусалмон ба зани будоий тажовуз карданд ва уро куштанд. Дар холики ,ин зан харгиз натавонист ин иттихомишро собит кунад. Хамин иттихоми дуруғин бахонаи шуд барои мужозот кардан ва куштори тамоми муслимини Бирма, тамоми муслимини Бирмаро ба хотири ин иттихоми дуруғин шуруъ карданд ба куштори онхо , ва танхо ба журми собит нашудаи се нафарки он се нафарро хам ба нохақ эъдом карданд то ба хол онхамма аз муслиминро куштанд ва хануз хам мекушанд. Ин будоийхо дар гуруххои шибхи низомий чун ” маг” созмондихи шуданд ва тахти химояти артеши секуляри Бирма жинояти ғейри қобили бахшиши худишонро дар хаққи тамоми муслимин шуруъ карданд.

Инро худ созмонхойи секуляр ва куфрий бейнал милалий хам натавонистанд пинхон кунанд, натавонистанд пинхон кунандки тамоми ин жиноёт тахти хидоят ва пушиши артеши секуляри Миёнмор сурат гирифта аст. Ин ек воқеият аст.

Нуктаи дигар инки ,дар Бирма ,Таббет, Чин ,Хинд,Карея ,Япон ва ғейрихки рузона ба хазорон ва балки миллионхо зани будоий тажовуз мешавад ва садои ек рохиби будоий дар намеояд аммо дар Барма ек рохиби фосиди ба номи Виротуки ба нафъи сиёсатхои хукумати секуляри Миёнмор фатво медихад ба хамрохи иддаи дигар аз хамин рохибон ,мардумро ба фатвохоишон алайхи муслимин басиж карданд ва дар панохи хукумат ва артеши секуляристи Миёнмор онхамма фожеъа офаридандки хамма дидем ва мебинем. Ин хамон сенориойи астки дар Африқойи марказий тавассути шибхи низомиёнии насроний ” анти болоко ” ва бо рахбарияти секуляристхо алайхи кулли муслимин он сарзамин дорад пиёда мешавад. Дар хамон сарзамини Африқойи марказий хам дар интихоботи секуляристхо ек секуляристи мусалмонзода бо ек секуляристи насроний дар интихобот ширкат мекунанд. Баъди аз он дар рохи пешбурди ахдофишон насронийхо ва муслиминро харж мекунанд ва он жиноётро офаридандки хам акнун мо мушохада мекунем.

Ошкор астки ин шеваи қазоват кардан сифоти муслимин нест,балки вижаги куффор астки аз кина,жахолат ,химоқат ва вахшигари онхо сарчишма мегирад ва муслимин аз чанин сифоти пасти бари хастанд. Аммо ,мутаассифона дида шудаки иддаи аз шиъаён ба журми иддаи аз фирақи маъруф ба ахли суннат ба кулли онхо юриш мебаранд ва иддаи аз фирақи маъруф ба ахли суннат хам ба журми иддаи аз шиъаён ба кулли шиъаён юриш мебаранд ва шиъаён танхо ба журми шиъа будан ва журми касони дигари қатли ом мекунанд на хеч чизи дигари. Зан ,бачча ,кудак ва хамма чизро дар Афғанистон мунфажир ва нобуд мекунанд ба журми шиъаики дар Ироқ жиноят карда аст. Хасбуналлоху  ва ниъмал вакил.

Ин услуб ва сифоти жохилият аст на ислом ва қонуни шариати аллох , ва нанги ошкори барои ахли қибла астки душманони қонуни шариати аллох ва бахусус секуляристхо ба он доман зада ва мезананд. Магар хаминхо секуляристхои Англизро дар хамин Ироқ бо риши маснуъий нагирифтандки мерафтанд дар масожиди ахли суннат ва масожиди шиъа ба новбат бомбгузорий мекарданд. Дар мадориси ахли суннат дар мадориси шиъа ба новбат бомбгузорий мекарданд ва онхоро мунфажир менамеданд ва аз ин абзори жанги мазхабий жихати расидан ба ахдофишон истефода мекарданд ва карданд. Ин абзори аст барои секуляристхо жихати ноумид кардани муслимин. Аммо,иддаи аз муслимин хам жохилона ба далили танаффур аз рақиби худ ба он доман мезананд ва чуби ин оташи вайронгар мешаванд дар холики аллохи мутаол ошкоро мефармояд:

: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» ‏(مائده/8)،

Эй касоники иймон овардаид!  Бар адойи вожиботи худо мувозибат дошта бошид,тақвойи худо дошта бошид ва аз руйи додгари гувохи дихид, ва душман будани шумо бо қовми шуморо водор накунадки ( бо ишон) додгари ва адолат накунид. Адолат кунидки адолат ( ба вижа бо душманон) ба пархезгори наздиктар аст. Аз худо битарсидки худо огох аз хар он чизи астки анжом медихид.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(55- қисмат)

Дар баробари қудрати аслахаи инхоки аз тарафи куффори секуляри хорижий ва тоғутхои мантақаи химоят мешаванд, танхо қудрати қуръон ва таблиғи махдуд ва ночиз кофий нест, балки танхо бо қудрати хукуматий ва танхо бо қудрати аслаха метавон бо инхо муқобила кард.

Равиши бархурд бо онхо хам хамон равиши астки бо мунофиқин ва секулярзадахойи мешавадки ё муслимин онхоро аз жомеъайи худишон ихрож карданд ва ошкор шуданд, ё худишон ба мейли худишон сафишонро аз муслимин жудо мекунанд ва куфри худишонро ошкор мекунанд ва мисли куффори ошкор барои муслимин возих ва ошкор мешаванд ва ба сафи куффори ошкор мулхақ мегарданд ва ба истелох муртад мешаванд. Чунончи уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо мефармояд:

:”ارْتَدَّتِ الْعَرَبُ قَاطِبَةً، وَاشْرَأَبَّ النِّفَاقُ”

Яъни : тамоми араб муртад шуданд ва дурруйи ва нифоқ жой гирифт.

Яъни ,бо муртад шудани аъроб чи чизи мустақар шуд? Нифоқ. Бале, мунофиқин ва секулярзадахо нифоқи худишонро ошкор мекунанд, хамон чизироки пинхон карда буданд хаминро ошкор мекунанд. Хамин . Барои хамин то замоники дар миёни мусалмонон хастанд мо наметавонем ба онхо бигуем мунофиқ ,эй мунофиқ. Аммо вақти ошкор карданд дигар тамом шуд, метавон гуфт, чун мунофиқ яъни кофар ,мунофиқ ,муодили кофар аст. Мунофиқ хамон кофар аст ва ле пинхон мебошад, хамин. Пас, инхо машмули хукми куффори ошкор мешавандки куфришонро ибтидо махфий карда буданд ва холо онро ошкор карданд. Дар ин сурат, мисли хар кофари бо онхо бархурд намешавад, балки танхо мисли куффори мушрик  ва секулярхо бо онон бархурд мешавад на мисли куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Нуктаи резики дар инжо лозим аст ба он ишора шавад ва мутаассифона аз тарафи бисёри аз муслимин риоят намешавад ин астки ,хамчунонки мунофиқин дастаи аз миёни муслимин хастанд ва наметавон хаммаи муслиминро мунофиқ донист, ба хамин шева, муртаддин хам дастаи аз муслимин хастанд, дастаи аз фалон мазхаб хастанд, муртаддин хам дастаи аз муслимин хастанд на хаммаи муслимин, на хаммаи он мазхаб , ва наметавон ба далили вужуди инхо хаммаи муслиминро жузви мунофиқин ё муртаддин донист. Иртидоди умумий асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва соири адвор хам инро ба вузух нишон додаки ,бо вужуди қудратгирий муртаддин ,собитқадамон хам бисёр буданд ва собитқадамони Эроний дар Яман будандки Асвади Ансий еки аз пайғамбарони дуруғинро аз пой дароварданд ва ба дарак фристоданд.

Дастайи аз миёни ханафийхойи хинд будандки ба Англиз дар куштори муслимини довлати Усмоний кўмак мекарданд, ба куштори мардум дар шибхи қораи хинд кўмак мекарданд на хаммаи ханафийхо. Хамин алъон хам дастаи аз ханафийхойи Афғонистон ,Покистон ,Бангладеш ,Ўзбакистон ,Тожикистон ,Чин ,Туркия ва ғейрих хастандки ба куффори секуляри жахоний ва муртаддин ва новкарони хамин куффори секуляри жахоний дар ишғоли ватанишон ,куштор ва саркуби муслимин ва тахкими қонуни куфрий ,поймол шудани номусишон ва аз бейн рафтани динишон кўмак мекунанд на хаммаи ханафийхо; иддаи аз ханафихо хастанд.

Дар Алжазоир ,Марокеш,Моли ,Тунис ,Судан ,Ливия ва ғейрих хам танхо бахши аз моликийхо хастандки дар сафи куффори секуляр алайхи муслимин жангиданд ва хамин алъон хам межанганд. Ба хамин шева дар Миср ,Фаластин ,Курдистони Ироқ , Молайзия ,Яман ва ғейрих хам боз теъдоди аз шофеъийхо хастандки дар сафи увлиёйи шайтон алайхи муслимин межанганд на хаммаи шофеъийхо . Ба хамин шева , дар Ироқ ,Афғонистон ва ғейрих хам танхо бахши аз шиъаён хастандки дар сафи куффори хорижий алайхи муслимин дар холи жанг хастанд на хаммаи шиъаён. Дар Арабистон ва дували халижи форс хам боз теъдоди аз ханбалийхо ва салафийхо хастандки дар сафи куффори секуляри хорижий ба рахбари Амрико ,ното ва соири ишғолгарони алайхи муслимин дар холи жанганд на хаммайи ханбалийхо ва салафийхо.

Дар тамоми ин маворид хаммаи ханафийхо ,шофеъийхо ,моликийхо ,шиъахо ,ханбалийхо ,салафийхо ва зайдийхоро ба журми мужримин онхо наметавон онхоро жарима кард, касики бихохад онхоро ба журми хам мазхабихоишон муртад бидонад чанин кори ғейри шаръий ,ғейри ахлоқий ва нишонаи жахли ошкор ба манобеъи шаръий ва хатто мухолифати сарихи бо меъёрхои ахлоқий инсоний аст.

Иртидод журм аст, ва жузви худуд мебошад. Агар шахси дар тоифаи ё мазхабий муртакиби қатли шуда бошад, наметавон кулли он тоифа ё мазхабро қотил донист, ва хаммаро ба журми он шахс мужозот кард ; дар холики ин тоифа ва мардум бо чанин қотили хамрохи ва мушорикат надоштанд, мушорикати амалий. Ин хайвон  сифати ва химоқати астки мо муддати аст дар Миёнмор ё Бирма ва Африқои марказий шохиди он хастем.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(53- қисмат)  

Бале,

«الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ»

Бале,бояд ингуна гуфта шавад

«فَقَاتِلُواأَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ».

Ба хамин далил ва далоили дигар ,тамоми секуляристхойи сарзаминхои мусалмоннишин дар ин дунё,ба хотири валоъ ва дусти ва сарпарастишон ,эъломи валойики ба қавонини секуляристи мухолифи шариати аллох карданд,ва жангидан дар сафи куффори секуляри хорижий хукмишон мисли хукми хамон куффори ошкор аст, ва аз ислом ба сафи хамон куффори ошкор баргаштанд ва дар рохиш межанган ду хун медиханд. Ин баргашт амалий ин афрод аз сафи муслимин ба сафи куффор ,иртидоди возих ва ошкори онхост, хатто агар ду ахволи шахсий хам пораи аз ибодати исломийро анжом диханд мисли пейравони пайғамбарони дуруғин садрил исломки ба аксарияти қотиъ шариати ислом пойбанд буданд.

Пас,жараёни иртидоди умумийки қовмхои чун курдхо бо он даст ва панжа нарм мекунанд чизи жадиди набуда ва нест, аммо агар қудрати исломий дар баробари инхо ба вужуд наёяд мумкин аст хамон балойики бар сари муслимини Андалус омад бар сари ин миллат хам биёяд. Хамчунонки қаблан омада буд. Магар мо тажрубаи алавиёни Дерсим ва изадихойи Санжор ва алиюллохихойи атрофи Долохуро надоштемки ибтидо ғуллот онхоро бо шуорхойи мазхабий фариб доданд ва бо ворид кардани ақоиди маздакиён ,монавиён,метероистхо ва амсолихим ва хатто яхудият ,насроният ва ғейрих маъжуний барои ин курдхо дуруст карданд. Алъон шохиди насли аз инхо хастемки аслан худишонро мусалмон намедонанд ва бо ин шулми шурбоики аз ақоиди мухталиф бароишон аз қарни хафтум ба баъад дуруст карданд ва қизилбошхо ба он созмон доданд дар чунон таваххуми офтодандки хиёл мекунанд ақоидишон марбут чанд хазор сол пеш аст. Мисли инки еки алъон биёяд ва бигуяд пешинаи коммунистхойи кумала дар курдистон ба қабли аз суқрот бармегардад ё хаддиақал ба дўврони қабли аз пайғамбар бармегардадки аллох таоло дар мовриди иддаи аз дахрихо ва ба истелох коммунистхо мегуяд:

:«وَ قَالُوا مَاهِیَ إِلا حَیَاتُنَا الدُّنْیَا نَمُوت وَ نحْیَا وَ مَا یهْلِکُنَا إِلا الدَّهْرُ وَ مَا لهَم بِذَلِک مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلا یَظنُّونَ» (جاثیه/24)،

Мункарони аллох ва рузи қиёмат мегуянд: хаёти жуз хамин зиндаги дунёйики дар он ба сар мебарем дар кор нест. Гурухи аз мо мемиранд ва гурухи жойи ишонро мегиранд, ва жуз табиат ва рузгор ,чизи моро халок намесозад! Онон чанин суханиро аз руйи яқин ва огохи ва илм намегуянд, балки танхо гумон мебаранд ва тахмин мезананд.

Хам акнун хам ,секуляристхо дар расонахоишон чанин иштирокотиро аз миёни соири бовархои бостоний ва милали мухталифики вужуд дорад аз лабалойи китобхоишон берун мекашанд, ғуллотки омаданд ақоиди мухталифи маздакийхо ,монавихо ,митероистхоки ақоидишон вужуд доштанд, насронийхоки буданд, яхудийхо ва мажуски буданд,соибинки дар мантақаи Хузистон ва атрофи он буданд ва зиндаги карданд. Тамоми ин маъжунро дар хамин чанд қарни гузашта дуруст карданд барои хамин ғаллот ,мардуми бечораики дар Дерсим ва Санжор ва бахшхои аз хуромоноти мо дуруст карданд, алъон дар китобхоишон вужуд дорад, дар саранжом нигох кунид вужуд дорад ва мусхафи раш нигох кун вужуд дорад. Саранжом хам ба забони хуромий аст. Инхо аз лобалойи китобхойишон хамин ақоидки баъзихо марбут ба хазор сол пеш аст ва ба қабли аз ислом хам бармегардад берун мекашанд ва расман онхоро дини жадиди нишон медиханд, ва бо зури аслаха аз чанин гумонхо ва зонхои бепоя ва асоси дифоъ хам мекунанд, дар холики хамма медонем умри ин гуруххо бо торихи гуруххои ғуллот фирақи  мунтасиб ба ташайюъ ва тасаввуф гира хурда аст.

Умри инхо зиёд нест мумкин аст ақоиди марбут ба қарнхои пеш дошта бошанд. Хамин алъон ,коммунистхо ва мотериалистроки дар он мантақа мумкин вужуд дошта бошанд ва аз ақвоми мо хам бошад ва ақоиди ин шахс мумкин аст марбут ба димитрис бошад, марбут ба қабли аз милоди насрониятки аз он сухбат мекунанд, марбут ба хазорон сол пеш бошад. Ин намерасонадки қовм ва хеши мо худиш ба тури нажодий аз хазор сол пеш хамин динро дошта балки ,худиш астки хамин динро дорад. Падар ,падарбузург ,қовм ва хешхои у чизи дигари буданд.

Ғуллоти изадий,алиюллохий ва алавийхо падаришон ва аждодишон чизи дигари буданд баъад ба ин маъжун табдил шуданд. Ғуллот инхоро ба чанин табдил карданд ва иртидоди умумийро дар бахшхои ба вужуд оварданд. Хам акнун хам бо зури аслаха ва қудрати таблиғий ва қудрати  расонаики онхо доранд ин таваххумотро ба хурди мардум медиханд ва хатто онхоро асил хам маърифий мекунанд. Чиро? Чун баъзи аз ақоидишон бармегардад ба хамон монавихо ,маздакийхо ,зардуштгари, митероист ,яхудият ,насроният ва ……….ва инхо қабли аз ислом буданд. Жиноят  ва дуруғи махзро нигох кунид. Хамин астки хеч кудом аз онхо наметавонанд онро собит кунанд ба хотири хамин астки аллох таоло мегуяд:

وما لهم بذلک من علم إن هم الا یظنون»

Хеч илми надоранд чун илм бояд тажруба шавад,яъни бояд яқини бошад. Инхо хеч илми надоранд. Хаммаш зон ва гумон ва эхтимол аст ва аз хамин зон ва гумон ва эхтимол ва дуруғ хам бо зури аслаха ва шабакахои мохвораийшон дифоъ мекунанд.

(идома дорад……..)