اجازه راکړي چې دا مسله «اتحاد »د رسول الله صلی الله علیه وسلم د سیرت او د قرآن کریم د واضح آیتونو په رڼا کې مطرح کړو، تر څو د مؤمنانو لپاره «که تعلیم والا دی او که بی سواده » ملموس او نور هم روښانه شی.بإذن الله.
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمای: الْأَنْبِيَاءُ إِخْوَةٌ مِنْ عَلَّاتٍ، وَأُمَّهَاتُهُمْ شَتَّى، وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ.[1]پیغمبران د یوې کورنۍ وروڼه دي، میندې یې جلا دي او دین یې یو دی.
او ښه ملګري له یواځې توب څخه بهتره دی. او یا فرمایی : لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي الْوَحْدَةِ،ما سار راكبٌ بليلٍ أبدًا [2]
یا « مَا سَارَ رَاكِبٌ بِلَيْلٍ وَحْدَهُ»[3]
که خلک د یوازې سفر په خطرونو پوهیدلي، هیچا به د شپې یواځې
مسافرت ( سفر) نه کاوه.
نو “وحدت” مصدر دی په معنا د واحد، تنهائی، او يوالي؛ او “وحدت” په اصطلاح کې یعنې [ د ټولو اختلافي مسلو په لرې کولو او له منځه وړلو سره] د یووالي معنی لري،الله تبارک وتعالی مؤمنانو ته په خطاب کې فرمایی: وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعاً وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَاناً»[سُوۡرَةُ آل عِمرَان : 103]«ټول يو ځاى شئ، د الله رسۍ كلكه ونيسئ او تيت و پرك کېږئ مه. د الله هغه پېرزوېنه در ياده کړئ چي پر تاسي یې کړېده: تاسي يو د بل دښمنان وئ، هغه ستاسي په زړونو کښي مينه واچوله او د هغه په مهربانۍ او لورېنه تاسي سره وروڼه وروڼه شواست….»
او رسول الله ﷺ فرمایی:الْمُؤْمِنُ مَأْلَفَةٌ وَلا خَيْرَ فِيمَنْ لا يَأْلَفُ وَلا يُؤْلَفُ.[4]
مؤمن مؤنس دی (د انس او و الفت وړ دی ) او په هغه کې هیڅ خیر نشته چې انس ونه مني او انس ته ونه رسیږي.
په دې صورت کې د مؤمنانو د يووالي او يووالي عامل د اسلامي عقايدو او احکامو برکت دی چې د ټولو غير شرعي افکارو، کلمو، قوانينو او چلندونو له منځه وړل او له منځه وړل دي.
هغه زړونه سره متحد کړي دي او همدا زړه د بدن نورې برخې او د مؤمنانو د ټولنې ټولنیز جوړښت په یوه حکم او فرمان سره اداره کوي. له همدې امله رسول الله صلی الله علیه وسلم کله کله مؤمنان له یوه بدن او یوې ودانۍ سره پرتله کوي او فرمايي:
د اسلام لپاره هغه څه چې د زړونو د اختلاف لامل کیږی مهم نده چې دغه عامل څه دی
، مهمه خبره دا ده چې دومره اختلاف باید پیدا نه شي؛ که څه هم د قرآن په لوستلو کې (له امله هم) وي،پاتي خو لا ځینې تاریخي روایتونه یا پلانکی شخصي اجتهاد.او د خلکو نظرونه شول:اقْرَءُوا القُرْآنَ مَا ائْتَلَفَتْ قُلُوبُكُمْ، فَإِذَا اخْتَلَفْتُمْ فَقُومُوا عَنْهُ[1]
قرآن تر هغه ولولئ تر څو چې زړونه مو پرې راضي شي (اتفاق لری) او هرکله مو که هغه کې اختلاف وکړ له هغه (اختلاف) څخه لاس واخلی او ترې تیر شی)»
ځکه:الجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ (جماعت او انسجام رحمت دی )اوالفُرقَةُ عَذَاب[4] او جدایی او افتراق عذاب دی.
په دې چې: مَنْ أَرَادَ بُحْبُوحَةَ الجَنَّةِ فَلْيَلْزَمُ الجَمَاعَةَ [5] هر څوک که غواړی د جنت په مینځ کې سکونت وکړی له جماعت سره دې اوسی.
په دې: موږ غواړو هغه ژمنې چې الله تعالی له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره د امت په اړه کړې وې، پوره شي او لوږه، سرګرداني او پر موږ د دښمنانو تسلط ختم شي.
ځکه: الله جل جلاله ګواښ کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به په هیڅ صورت له تفرقه کوونکو سره نه وي: إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ [سُوۡرَةُ الاٴنعَام : 159]
˝كومو خلكو چي خپل دين ټوټه ټوټه کړ او ډلي ډلي شول، په يقيني توګه له هغو سره ستا هیڅ اړیکه نشته.د هغو معامله الله ته سپارلې ده، هماغه به هغوى ته وښيي چي څه يې (په دُنیا کي) کړيدي.»
ځکه: موږ نه غواړو چې د هغو کسانو په څېر دې واوسو چې د الله تعالی له لوري له ډېرو څرګندو دلایلو سره چې موږ ته راغلي دي، د تفرقې او اختلاف خاوندان وي او د الله تعالی د لوی عذاب شامل وګرځو:«وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ» [سُوۡرَةُ آل عِمرَان : 105]
˝پام كوئ! تاسي د هغو خلكو غوندي نشئ چي په ډلو وويشل شول او له روښانه څرګندو لارښودنو موندلو څخه وروسته بېرته په شخړو کښي اخته شول، چا چي دا چلن غوره کړيدى، هغوى به سخته سزا ومومي؛»
ــــــــــــــــــــــــ
[1]رواه البخاري (5060)، اومسلم (2667).
[2]بخاری 4792
[3]مسند أحمد 1539
[4]رواه عبد الله بن أحمد فى زوائد المسند (4/375) (19370)، والطبراني كما في (مجمع الزوائد) (5/220)، والبيهقي في (شعب الإيمان) (6/516)، والمنذري في (الترغيب والترهيب) (2/103).و ابن مفلح في (الآداب الشرعية) (1/332)
د حقیقت پلټونکو ته روښانه ده چې د اسلام دښمنان له مودې راهیسی او د اسلام د ظهور له لومړیو ورځو څخه، د دغه حنیف دین پر ضد یې توطيې وکړې تر څو دا زرغون خطر (اسلام ) نیست او نابود کړی او په دې منځ کې ځینی د تمسخر ایذاء او ازار له لارې وارد شول او کله د جګړو د ډول ډول میدانونو له لارې لکه د احد، احزاب، حنین او …؛ کله د داخلی منافقانو د توطیو له لارې، له مسلمانانو سره مخامخ شول، او یو وخت بیا د مسلمانانو په صفوفو کې د اختلاف او کله یې د صلیبی جګړو له لارې مسلمانان تنګسیا ته را وکاږل او کله یې د یوه ستر اسلامی هیواد د ویش له لارې چې یو اسلامي قلمرو یې له څلويښتو څخه په زیاتو هیوادونو تحزیه کړ! او کله هم د خط د تغیر او د اسلام له تاریخی فرهنګ څخه د ځوانانو د جلا کولو د برنامې له کړکي او څه وخت د قدس، د مسلمانانو د لومړی قبلې د اشغال له لارې یې هغوي خپل هدف وګرځول او په نهایت کې یې د ځوانانو تر منځ د فحشاء د اشاعت د اخلاقی فساد د وسائلو او عقیدوي انحراف له لارې او دا شان د نظامی اقتصادی او سیاسی یرغل له دريڅې تازه او نوي فتنې را پیدا کړی؛
او مآلاً هره ورځ په نوی لباس سره د مسلمانانو پر هستي او سلطنت باندې د یرغل قصد درلود؛ چې په دغې مختصره مقوله کې له ځینو دغو نقشو څخه توضیح کوو.
نن ورځ د اسلام اوسنی دښمنان یعنی غرب په رأس کې یې امريکا دا رنګه نقشې تعقیب وي او له مختلفو لارو وارده شوې او ورځ تر بلې یې نقشې جدیدې او جدیدتره ګرځی، او په دې تکل کې ده چې په هره ممکنه لاره، ولو که د سلګونو کسانو سر او ځان په خطر کې هم وی دا رنګه طرحې پلی کړی، ځکه چې وینو.
اسلامی امارات په خلاصه ډول ابتدا له پدایښت څخه تر اوسه دسکولار خارجی کفارو اخراجول اوده هغوی داخلی مزدوران اودالله(ج)دشریعت قانون تطبیقول او یوه خپلواکه جامعه تشکیلول چی متعلق په ټولو قومونو اومذهبونو دافغانستان وی.اوهمچونان اسلامی ورور ولی رابطه جوړول دخارج دارالاسلامونو سره چی له افغانستان نه تشکیل شوی دی.
دغه هغه ارزښتونه دی چی باعث شوی چی موږ ددغو ورونو نه دفاع او حمایت وکړو.یعنی په حقیقت کی موږ دهغوی اصولو او ارزشونو نه دفاع کړی ده نه دهغوی خاصو مذهبی تفاسیرو نه او دهغوی خاصو برداشتونو نه. ترهغه وخت چی په دی اساس او اوصولو او ارزښتونو روان وی دټول جهان دمؤمنانو دحمایت نه به برخوردار وی .اوپه دی شکل کولی شو اوایو همچون سابقه له دی پس هم خپله امارات اسلامی دی چی تعینوی موږ او سایر مؤمنان څه رنګه برخورد له دوی سره کولی شوو
1 ـ ښکاره کفار چې غير له مرتدینو پر پنځو اصلی ډلو ویشل کیږی: الَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا…[سُوۡرَةُ الحَجّ : 17]
«كومو كسانو چي ايمان راوړ، او كوم كسان چي يهوديان شول، صابئيان (د ستورو عبادت کوونکي)، نصارا، مجوسيان (د اور عبادت کوونکي)، او كوم خلك چي مشرك شول،…»
☜ يهودان، صابئین، نصارا، مجوس، او مشرکین.☞
2- پټ داخلی کفار یا منافقین چې ځانته یې پخپله له مسلمانانو څخه هم دار او دسته برابره کړې ده او ځانونه یې په هغوي کې ورک کړي دي چې تشخیص د دغو دښمنانو له غولیدلو مسلمانانو څخه په دنیا کې مونږ ته غیر ممکن دی.
هغه مجرم مؤمنان چې ممکن دی په څه دلایلو سره له نورو مؤمنانو سره دښمنی وکړی.
ژباړه: «[اې پېغمبره (ص)!] له كافرانو او منافقانو دواړو سره په پوره طاقت مقابله وکړه. او له هغو سره ډېر سخت چلند وکړه. »
دلته که دقت وکړئ جهاد له ښکاره کفارو سره
له داخلی منافقینو سره پر جهاد کولو مقدم دی
له همدې امله ده چې اکثره وخت د منافقینو دار او دسته په پام کې نه نیول کیږی ته به وایی چې اصلا وجود نلری؛ او جهاد له منافقینو سره هم د نرم او تبلیغي برخه کې د را ګرځونګو عواملو په کارولو او داخلی مدیریت د هغوی دی، او دلته ګرم او مسلحانه جنګ پکار ندی، مګر داچې د کوم جرم مرتکب وګرځی چې حد پرې تطبیق شی یا داچې له دار الاسلام څخه بهر لاړ شی چې په دې وخت کې حکم یې د سکولرستانو حکم ته ورته کیږی.
په همدې خاطر امام طبری رحمه الله له ابن عباس رضی الله عنهما د «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْکُفَّارَ وَ الْمُنافِقينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ …»
اللهﷻ خپل پیغمبر ﷺ ته یې امر وکړ چې له کفارو سره په توره جهاد وکړی او له منافقینو سره پر ژبه باندې جهاد وکړی او د هغوي په نسبت له نرمۍ او مهربانی څخه کار مه اخلی. او یایی ویلی دي: « الْكُفَّار بِالْقِتَالِ، وَالْمُنَافِقِينَ : أَنْ تَغْلُظ عَلَيْهِمْ بِالْكَلَامِ».
له کفارو سره دې قتال او جنګ وشی او له منافقینو سره دې په توندې او غلیظې وینا له لارې برخورد وشی.
یا له حسن بن علی رضی الله عنهما نه روایت کوی چې: جَاهِدِ الْكُفَّارَ بِالسَّيْفِ، وَالْمُنَافِقِينَ بِالْحُدُودِ، أَقِمْ عَلَيْهِمْ حُدُودَ اللَّهِ.[1]
د منافقینو له دار او دستې سره د روانی جګړې
اړوند د قرآنکريم له دغو آیاتونو ور ها خوا، مګر د رسول الله ﷺ شدت قاطعیت او توندی مو د ضرار په تخریب کې نده لیدلې! چې په اسلامه ټولنه کې پر حزب جوړونکو او تفرقه اچونکو باندې د الهی حدودو اجرا ده؟
علاوه له دې نه، داخلی پټ کفار لکه د وریښمو چنجي په خواو شایی یوه ستره ټولګه له ککړو مسلمانو څخه را غونډ کړی او ځانونه یې د هغو ترمنځ ورک او پټ کړی دی داسې چې مونږ یې په دنیا کې د هغوی مخلوطه دار او دسته او د هغوي د لښکرو سیاهی وینو او پخپله د هغوي پر پیژندلو او تفکيک باندې هیڅکله قادر نه یو
، توطئه کونکي او اخلال گران او د تاریخ په وږدو کې مؤمنانو ته نږدې ترینه دښمنان! په دې وجود سره یې بیاهم په دنیا کې د مسلمانانو برخه ګڼل کیږی نه کفار او باید له هغو څخه ځان وساتو:« هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ ۚ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ۖ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ» [سُوۡرَةُ المنَافِقون : 4]
۲ـ ددې هیواد هر وګړی موږ ته قدرمن دئ، د افغانانو قدر او عزت په بل هیواد کي نسته، نو هیڅ افغان دي له هیواد نه وزي، همدلته دي پاته سي، مسئولین، علماء، قومي مشران، والیان او ولسوالان دي دوی ته قناعت ورکړي، چي همدلته هیواد کي پاته سي، دلته یې عزت او قدر کیږي.
امريکا اودهغوى متحدين دڅوم ځل لپاره په اسلامى مماليکو کى يى ماتى اوخوړه او کم هوشه مسلمانانوته يى اوښودله چى امريکا اونور دنړى سکولار کفار په برابر ديووالي او وحدت دهر ملت ديو کاغځى پړانګانو څخه مخکى نه دى
امريکا پس دالله تعالی دنصرت او په زور دايمان يووالى اوصبر دمجاهيدينو څخه يى ماتى اووخوړه او دامريکا ماتى په افغانستان کى تنها ماتى په يو منطقه کى مشخصه نه ده بل کى ماتى خوړل هغه پروژه ده چى داسلام دين اود مٶمنانو هدف ګرځيدلى دى او په اوس عصرکى(٥٧) اسلامى انقلاب دايران سره يى جرقى لګيدلى دى او بل آخره اوس افغانستان ته رسيدلى ده.
