دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.

(12- қисмат)

Дидаемки иддаи ба ахзоби кофари ошкори секуляри чун кумалахо,демократхо ,пакакахо ,портихо ва ғейрих ба бахонахойи мухталиф жазб шуданд ва афроди ба ин ахзоби кофар мулхақ мешавандки масалан мардум битавонанд ба забони худишон бихонанд ва бинависанд ,ё ба жойи ек кофари хорижий ек кофари муртади секуляри махаллий бар мардум хоким шавад,диққат кунид дустон ,ё масалан мардумро дар таваххум нигах медорандки фақрро аз бейн мебаранд,хамон корики дар арзи бист ва хурдайи сол дар Курдистони Ироқ мушохида кардем ва ғейри аз фасод,некбат ,бебандубори ,зулм ,беадолати ,дузди ва чоповулкори кори дигари барои ин миллат накарданд. Инхо озодий ва бебандубори дини секуляризмро хоким мекунанд ва даххо тўвтиъа ва дуруғи дигарки дар зери шуорхои демокраси ,озодий ,жомеъайи маданий ва ғейрих қоим карданд.

Дар хар сурат ,касониро ба хамин бахонахоки биёйид ба забони худитон бихонид,биёйид кофари муртади махаллий хамзабони худимонро ба жойи дигарон бар худимон хоким кунем ва он хамма хун бидихем , бо хамин таваххумот ва зулмхо онхоро нигах медоранд.

Медонемки тамоми ин дуруғхо ,тамоми ин тўвтиъахо ва рохкорхо ,рохкорхо ва дуруғхои мунофиқин ва секулярзадахост ва секулярзадахоро хам бо ин таваххумот ба суйи худишон жалб мекунанд. Дар хар сурат , инхоро ба тарафи худишон мекашонанд ва мисли худишон ,кофари ошкор мекунанд.

Ровшан аст, дар хар сурат ,журми кофар шудан бисёр болотар аз махрумият аз хондан ба забони модарий ё хокимият ёфтан ек кофар ва муртади хамзабон астки бадтар аз дигарон буда ва ин аслан хеч тўвжихи надорад. Чи тўвжихи метавонад дошта бошад ек мусалмон бигуяд ек кофари муртади секулярроки хамзабони ман аст биёварам ,хун ва жон бидихамки ин кофари муртади секулярки собит карда дар кулли торих бадтар аз тоғутхои ғейри бумий ва ғейри махаллий бударо бо хуни худ бар худимон хоким кунем. Чиро ? чун хам забони ман аст. Инхо чанин кориро анжом медиханд.

Инхо мумкин аст бо забон чизи бигуянд ва дар амал чизи дигари бошанд. Меёр , дар инжо амалий астки анжом медиханд. Инхо амалан худишонро бо пейвастан ба ахзоби кофари секуляр ,кофар мекунанд ва мухим нест мисли тарафдорони мусайламаи каззоб ё сажжоъ ва соири пайғамбарони дуруғин ба баъзи аз ислом хам амал кунанд ё хейр. Онхоки амал мекарданд ,тамоми пайғамбарони дуруғин дўвраи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба бахши зиёдий аз шариати ислом хам амал мекарданд дар холики ,ин мусайламаи каззоби кунуний мисли ужалон ба ин хам амал намекунанд.

Хуб, ин ек нукта ,нуктаи дигар дар ин жараён иртидод ва муртад шудани бози дигари астки иддаи дар меоваранд. Иддаи аз муртад шудан ба унвони ек абзор дар жанги равоний алайхи муслимин истефода мекунанд.

Яъни ибтидо мегуянд мо мусалмон шудем аммо , ба хамма эълом мекунандки мо даст аз ислом ё ин гурух кашидем ва мегуянд масалан мо дохили инхо будем ва аз наздик инхоро баррасий кардем ва дидем  инхо чи хастанд; аммо ,ба ин далоил даст аз ислом кашидем ва онро муносиб надидем балки ,масалан дини секуляризм ,яхудият ,насроният ,мажусият ва ғейрихро бехтар ташхис додем ,ё тамоми чизхоики хам акнун иддаи амалан дар холи анжоми он хастанд.

Ин метавонад жанги равоний ва тахдиди нарм барои ақида ва бовархои диний муслимин ва дар баробар ,таблиғи барои дини секуляризм ва соири куффори ошкори бошадки инхо ба онон пейвастанд. Ин жанги нарм ва равоний зийракона ,бахусус метавонад тахдиди барои тоза мусалмонон ё муслимини ноогох ,заифул иймон ва бадбин кардани онхо ва соири мардумки аз дур исломро нигох мекунанд ва бадбин кардани онхо нисбат ба ислом махсуб шавад.

Инхо метавонанд ба унвони монеъи бошанд ва таблиғоти онхо барои дигаронки дар холи тамошойи ислом хастанд боис шавадки нигариши мусбати нисбат ба ислом надошта бошанд. Инхо маъмулан аз даруни муслимин ба чанин бозихои даст намезананд балки , куффори ошкори хастандки аз хориж аз доирайи муслимин ,ин бозихоро дар меоваранд. Пас ,ин бози моли ек мусалмон ё хатто ек мунофиқи секулярзада хам нест, ин моли онхост ,куффори ошкорики хориж аз доираи ислом хастанд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(11- қисмат)

Бидуни шак ,еки аз ин оро сахих буда ва соири оро сахих нестанд, аммо чун шўрои вохиди вужуд надорад дар натижа ,уммати вохиди хам вужуд надорад ва ижмоъи вохиди хам ба вужуд намеояд то раъйи вохидиро ин ижмоъ ба муслимин ироя дихад, барои хамин то он замон ин ихтилоф идома пейдо мекунад ва ин ихтилоф дар ижтиходоти мазхаб ва фирақи мовжуд дар доираи ислом ва ихтилоф дар таъвилоти онхо ,харгиз мухолифат бо фалон оя ё фалон фармудаи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нест, балки мухолифат бо бардошт ,тафсир ва таъвили дигарон аз хамон оя ё ривоят мебошад. Пас ,мухолифат бо ижтиходот ва таъвилоти инсон аз қуръон ва суннат ба маъни мухолифат бо худи қуръон ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам набуда ва нест. Ин нуктайи астки бояд хийли ба он диққат шавад.

Мисоли инхо, хамчун гурухи астки ек нақшаи ганж доранд ва хамма мехоханд ба он бирасанд ва тамоми талошишон хам бар ин астки ба он даст пейдо кунанд аммо , хар кудом ба шеваи худиш нақшаро мехоханд ва онро тафсир мекунад ва бар асоси хамин бардошти худиш нихояти талоши худро мекунадки ба ганж бирасад ва масири жудо аз дигаронро барои расидан ба ин хадаф интихоб мекунад. Мехохад аз масирики худиш дуруст медонад ва хамон чизики аз нақша фахмида аз хамон масири биравад. Мушаххас астки масирхойи мухталифи ба вужуд меояд аммо , хадафи хаммаи онхо еки аст.

Мушаххас астки хамма ба ганж намерасанд, чун ганж ек жост ва инхо хар кудом ба масири рафтанд. Мухим дар инжо ин астки мо инхоро касони медонемки ба ганж яқин доранд ва тамоми талошишон хам бар ин астки ба он бирасанд,аммо хийли аз онхо масирро иштибох мераванд ва каси хам нестки онхоро рохнамойи кунад. Шўрои улил амри нестки бо ижмоъи вохиди хаммаро ба самти дуруст рохнамойи кунад, барои хамин ,хар кудом бо эътиқоди росих хамон масириро жихати кашфи хақиқат ва дастёбий ба ганж меравадки ба он эътиқод ва яқин дорад.

Хуб, холо ин кужо ва инки куффори яхудий ,насроний ,мажус ,соибий ва секуляр мегуянд кужо ? ин куффор ё мегуянд аслан қуръон ва суннат ва вужуди ганжро қабул надорем ё мегуянд хеч ек аз қавонини шариат ва ё бахши аз қавонини шариати аллохро дар умури зиндаги дунёвий инсонхо қабул надорем.

Ё ек мазхаб ва мужтахид дар мовриди чигунаги ижро кардани фалон хукм бо мазхаб ва тафсири дигар ихтилоф дорад аммо , шахси кофар чи ахли китоб ё шибхи ахли китоб бошад ё шахси кофари секуляр мисли кумалахо ,демократхо ,дорудастаи мусайламаи каззоби феълий курдхо ужалон ,портихо ,екитихо ва ғейрих аслан худи хукми аллохро қабул надоранд чи бирасад ба чигунаги ижро кардани он. Ек мазхаб ва ек мужтахид дар мовриди чигунаги ижро кардани ин хукм бо мазхаб ва тафсири дигар ихтилоф дорад аммо, инхо худи хукми аллохро қабул надоранд на чигунаги ижро кардани онро.

Замоники шахс медонад ва яқин дорадки ахли китоб ,шибхи ахли китоб ва секулярхо кофар хастанд аммо мегуяд ман яхудий ,насроний ,мажус ё секулярам, ё дақиқтар замоники шахс мегуяд ман кумала, демократ ,пакака, порти ,екити ва соири ахзоби секуляр хастам ё еки аз инхо хастам ,чанин шахси бар кофар будани худ таъкид карда ва бар кофар будани худиш гувохи дода:

«وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ»،

Шохидий додан ба нафси худишонки кофаранд. Ошкоро астки кофаранд, ин хам мегуяд ман хам еки аз онхо хастам. Зохири ,инро мегуяд ва ният ва қалби у мемонад барои қиёмат ва кори ба қазовати инсонхо дар дунё надорад. Зохири у ин астки шохиди медихад

«وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ»

Ки кофаранд, жузви хамин гуруххо хастанд. Вақти мегуяд кумала ,демократ ,пакака ва еки аз инхо ва еки аз ин ахзоби секуляр хастам. Худиш шохидий медихадки ман кофарам. Вақти мегуяд яхудий,насроний ,мажус ва соибий хастам яъни кофарам ,худиш шохидий медихад.

Хуб,дар мовриди амал хам метавон ба каси ишора кардки ба мейли худиш вориди сафи куффори ошкор шуда ва дар сафи куффори ошкор алайхи муслимин межангад, ё жузви онхо ва тобеъи қавонини онхо шуда ва ба мейли худиш дини онхоро пазирофта, ё илова бар он алайхи муслимин хам межангад, ё дар еки аз ахзоби секулярист узв шуда ва табъан мутаъаххиди ба қавонини он хизб гардида, ё мисли касики ба мейли худиш ба қуръон шиллик мекунад. Ин ашхос хар чандки чизи хам нагуянд ё дуруғхо ва бахонахойи хам сар хам кунанд бо хамин аъмолишон аз доирайи ислом хориж мешаванд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(10- қисмат)

Аллох таоло чанин тўвхиниро харгиз нисбат ба худиш намебахшад :

:«إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا»

Хамин ек моврид мухолифат боис мешавад тамоми ибодот ва аъмоли худро – хар касики худишро мусалмон медонад – тамоми аъмоли хуби вай хам ботил шаванд ва бесамар ,хатто фарқи намекунад ин кор нодурустро ек пайғамбар анжом дихад ё хар шахси дигарики бошад :

وَلَقَدْ أُوحِىَ إِلَيْكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْخَٰسِرِينَ»

Ва аллох таоло  уро ба хотири хамин тўвхини ошкориш дар жаханнам қарор медихад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда аст:

“إِنَّ الرَّجلَ لیكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مِنْ سُخْطِ اللَّهِ لایرَى بِهَا بَأْسًا فیَهْوِی بِهَا فِی نَارِ جَهَنَّمَ سَبْعِینَ خَرِیفًا”.^[1]

Ин кор хийли хатарнок аст ва наметавон дар он сахл ингорий кард. Дар ин замина ,каси наметавонад онро дасти кам бигирад, каси наметавонад сахл ингорий кунад, ин чизи нестки қобили шўхи  кардан бошад ин риск ва қимори нестки дар он ширкат куни ва эхтимол бидихи ,кулли онро бохта ,кулли он нобуди аст.

Дар ин замина ,чигунагийи бархурди сахоба бо мункарини закот метавонад намунайи айни бошад. Мункарин ба вужуди анжоми соири ибодот, ба далили инкори хамин ек хукми аллох ,мисли соири муртаддин бо онон бархурд шуд,яъни бо онхоики танхо ва танхо ек хукми аллохро мункар шуда буданд ва онро қабул надоштанд ,ба хамон шеваи бо онхо бархурд шудки бо касони бурхурд мешудки кулли қонуни шариати аллохро кунор гузошта буданд ва худишон хатто иддаойи пайғамбари хам доштанд. Бо хамма ексон бархурд шуд.

Пас,инкори ек хукми шариати аллох мусовий аст бо инкори кулли қонуни шариати аллох. Хукми аллох дар ек моврид бо соири маворид фарқи намекунад. Хукми аллохро дар ек моврид напазирофти ва хукми дигариро жойи он гузошти яъни ,аллох дар ин маворид хаким ,дилсуз ,олим ва огох ба вазъи алъони мо нест балки , худам ,дигарон ё фалон хизби кофари секуляр ингуна хастанд ва хатто ,агар ин танхо хукмро хам барои садрил ислом қабул куни аммо , барои алъон муносиб набини ва онро қабул накуни, дар воқеъ мегуйики аллох таоло наъузу биллах барои 1400 сол пеш олим ва хаким буда ва хукми он ба дарди он замон хурда аммо ,алъон аллох таоло олим,доно ,хаким ва дилсуз нест ва қавонини он ба дарди алъон намехурад; ин халол ва харом дини ислом барои то рузи қиёмат нест балки барои бурхайи хосси аз замон астки гузашта ва тамом шуда аст, ин куфр ошкори астки шакки дар он нест.

Дар ридда,чизи ба номи риддаи асғар ва риддаи акбар вужуд надорад. Ридда,ридда аст. Холо, мумкин аст моли еки ( муғаллиза ) тунд ва шадид бошад ва моли еки дигар ( мужаррада ) ва сода. Еки биравад яхудий ё насроний ё секулярист шавад ва кори ба кори  каси надошта бошад, ба каси озор нарасонад ; ё еки аз халолхои аллохро харом кунад ё еки аз харомхои аллохро халол намояд ( харомиро халол ва халолиро харом кунад ). Мисли касики вожиб будани намозро инкор кунад ва кори ба кори каси надошта бошад ва ба каси озор ва азият нарасонад ба у мегуем мужаррада ё сода, ва иртидоди у сода аст ; ё шахси жузви еки аз ин куффори ошкор шавад ва шуруъ кунад ба даъвати манфий ва ижоди жанги равоний алайхи ислом ва муслимин , ё шуруъ кунад ба жангидан бо муслимин ва жиловгирий кардан аз татбиқи қонуни шариати аллох ва худишро табдил кунад ба ек монеъки бояд бардошта шавад ё хатто табдил шавад ба ” аимматул куфр ” яъни пешво ва имом ва сарикуфр , ва ё табдил шавад ба еки аз ахромхо ва нигахдорандахои ” аимматул куфр ” ва ё душмани соилий шуда бошадки чораи жуз дафъи он набошад. Дар хар ду сурати сода ва шадиди он ,хукми ридда еки аст,хар чанд мумкин аст дар чигунаги бархурд бо инхо , ва чигунагийи дафъи инхо ,мутаносиб бо мезони хатарики ижод мекунанд увлавият бандихойи шавад.

Нуктайи асосийки дар инжо лозим аст ба он таважжух шавад ин астки ,ин баргаштан огохона ва ихтиёрий ашхос тафовути бунёдини бо таъвил ё ижтиходи фалон олим ё фалон мазхаб аз манобеъи шаръий дорад. Хар кудом аз ин мазохиб ва мужтахидин мегуянд мо ба қонуни шариати аллох иймон ва яқин дорем. Зохиран онхо чанин чизи мегуяд ; онхо мегуянд мо ба қонуни шариати аллох иймон ва яқин дорем аммо , ба назари мо манзури аллох таоло  аз ин оя ин аст, ё манзури росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз ин сухан чанин мебошад ва дидгохи таъвил ва тафсири жудогонайи аз оя ,ривоят ,хадиси пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ё рувидодхои торихий доранд.

(идома дорад…….)

---

[1]– ابن ماجه محمد بن یزید القزوینی، سنن ابن ماجة، تحقیق  محمد فؤاد عبد الباقی، بيروت، دار احياء التراث العربي، 1395 هـ ، ص 312 

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(9– қисмат)

Ба унвони мисол ,мумкин аст дар дўвраи дар Арабистони Саъудий пас аз ташкили қудрати хукумати, диққат кунид пас аз ташкили қудрати хукуматий ,мушкили онхо ислохи иштибохоти муслимин дар мовриди зиёрати қубур,тавассули ғалат ,надонистани одоби сахихи тахорат ва мавориди инчунини буда бошад, ва ин мушкилро бо пуштивонаи қудрати хукуматийки ба даст оварда буданд ва ба сабки худишон рафъ карда бошанд ва тамом шуда бошад ва гузашта бошад ва медонем солхост аз чанин падидахойи дар Арабистон хабари нест.Аммо ,иддайи хануз ба хамин маворид часпиданд ва аз ниёзхойи рузи жомеъа ва мафосиди рузи жомеъайи худишон ғофил шуданд.

Соатхо ва балки рузхо ва солхойи мутамодийро ба такрори хамин маворид барои миллати худишон ихтисос медиханд ва даххо китоб ,шарх ,совтий ва тасвирий аз тариқи расонахои мухталиф ва ғойрих дар ин заминахо ироа доданд дар холики ,солхои сол аст хукумати тоғутий ,хоин ва ғейри исломий дубора бар сарзамини вахий хоким шудаки манбаъи тамоми мафосиди эътиқодий ,ижтимоий ,ахлоқий ,иқтисодий ва ғейрих хам барои худи миллати Арабистон шуда ва хам мусибати ғейри қобили инкор барои тамоми сарзаминхои мусалмоннишин ва монеъи асосий дар баробари мусалмон озодийхох ва ходими содиқ барои куффори секуляри жахоний чун Англиз,Амрико ва дигарон шуда , ва хар жо мусалмони озодийхохи кушта мешавад ё гулулахойи оли саъуд дар куштори онхо сахим аст ё доллорхойи онхо.

Холо ,ба назари шумо дар чанин сарзамини часпидан ба чанд моврид аз мункароти хал шуда тахти унвони навоқизи ислом ва рахо кардани  соири мавориди асосий дигар ,хидмат ба ислом ва муслимин аст ё хиёнат ва тўвтиъайи азими алайхи муслимин ва мушғул кардани муслимин ба умури инхирофий? Ин хамон тўвтиъайи астки солхои солхо аст аз коноли системи фосид оли саъуд бар миллати ситамдида ва дар холи фосид шудан сарзамини вахий тахмил мешавад. Руз ба руз миллатро фосидтар мекунад.

Хам акнун хам дар аксари сарзаминхои мусалмоннишинки неъмати асосий хукумати исломий аз онхо бардошта шуда ва аксари муслимин аз чанин неъмати махрум хастанд,пас аз пазириши исломи мужмал ва исломи куллий аз тарафи муслимини он сарзамин ,увлавияти асосий ва зербаноий онхо ташкил додани хукумати исломий ва аз бейн бурдани хукуматхои тоғутий астки танхо ва  танхо аз тариқи вахдат ,шўро ва пархез аз тафарруқ анжом мешавад. Қудрати хукумати исломий дар мантақайи мусовий аст бо аз бейн бурдани тадрижий тамоми мафосидики дар тули қуруни мутамодий муслимин ба он дучор шуда ва ба он олуда шуданд. Ин ,урва ва дастгирайи астки муслимин бо аз даст додани он дучори анвоъи мусибатхо шуданд. Агар мехохи жилови ин хамма мусибатро бигири ва олудагихоро аз бейн бибари ,увлавияти нухуст ту бояд ташкили чанин хукуматий бошад. Агар мехохи жилови расидани оби масмумро бигири ,рохи он бастани фалакайи аслий ва рохи он аз бейн бурдани хукуматхои тоғутий дар жавомеъи муслимин аст.

Аммо ,ин нукта ,вазифа ва увлавияти мухим хам ,пеш шарти он ин астки набояд мо қавоиди бунёдин ва зербанойи шариати аллохро кунор бигузорем ва бичасбем ба сенориохойики аз тарафи душманони доно ва дустони жохил барои муслимин чида шуда ва муслиминро ба увлавиятхойи даража чандум ва хатто умури инхирофий машғул карданд.

Бояд диққат шавад ва ба мусалмон расонда шавадки бояд таслими хар чизи шавандки ба он яқин пейдо карданд ва ё дар оянда яқин пейдо мекунандки аз тарафи аллох омада аст, ва ин яъни бузургтарин хидмат ба даъват,вахдат ,ташкили хукумати исломий дар сарзаминхойики аз он махруманд ва аз миён рафтани тадрижий олудагихои ақидатий ва рафторий муслимин.

Илова бар ин,шахси мусалмон бояд мутаважжихи ин нуктаи асосий ва бисёр хатарнок шавадки фарқи намекунад ва мухим нест шахси мусалмон ” огохона ” амдан ва бо мейли кудом хукм ва дастури аллох ва қонуни шариати аллохро кунор мегузорад ва онро қабул намекунад, ва кучак ва бузург хам надорад,мухим ин астки наъузу биллах ,аллохро дар еки аз ахкоми он жохил медонанд ва худиш ё соири махлуқотро дар ин моврид олимтар,оқилтар, хакимтар,дилсузтар, ботадбиртар ва муфидтар аз аллох дониста аст ва ин яъни ,шарики қоил шудан барои аллох ва хатто тўвхин ба аллох. Хамин ба танхоий уро аз доираи ислом хориж мекунад ; хар чандки дар мовриди резтарин ва кучактарин дастуроти аллох дар шариат бошад, ва хар чандки тамоми ибодоти дигарро хам анжом дихад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(8- қисмат)

Хуб ,диққат кунид дустон, гуфтор ё амали мисли инки шахс бигуяд худо инро гуфта ва яқин дорамки аллох инро гуфта аммо , ман инро қабул надорам ва чизи дигариро қабул дорам. Диққат кунид ,гуфторики боиси иртидод мешавад ин астки шахс бигуяд худо инро гуфта ва яқин дорамки аллох инро гуфта , бароям ошкор ва ровшан аст ва яқин дорамки аллох инро гуфта аммо , ман инро қабул надорам ва чизи дигариро қабул дорам.

Масалан худо гуфта хукм бояд бар асоси қонуни шариати аллох бошад аммо ин фард бигуяд на ,хукм бояд бар асоси дини секуляризм бошад ё еки аз мазохиби дини секуляризмики мехохад бошад.Ё хатто пойинтар ва жузъийтар аз он ,масалан бигуяд ман хамма чизи исломро қабул дорам аммо , ин харфи худоро масалан дар мовриди равобити хонуводаги, фархангий ,иқтисодий, жазоъий,хуқуқий ,омузиший ва ғейрих қабул надорам ,медонадки аллох инро гуфта аммо мегуяд қабул надорам , ё ин харфи худоро дар мовриди харом будани шароб қабул надорам, ё ин харфи худоро дар мовриди зино қабул надорам, ё худо инро дар мовриди жузъийтарин масоили мисли хўрок,рох рафтан , салом кардан ва соири умури бисёр риз ва жузъий дигар гуфта ва мегуяд ман медонам ва яқин дорамки худо инро гуфта аммо , ман ин мовриди бисёр рез ва жузъийро қабул надорам. Чанин шахси бидуни тардид бо ин сухан , аз ислом хориж мешавад ва ин сухан уро ба ақаб бармегардонад. Ин сухан боис мешавадки уро ба ақаб баргардонад, чун ин сухан моли алъон нест, ин сухан моли гузашта аст, моли он дунёйи куфр астки қаблан аз он ба ислом омада аст.Ин сухан уро ба ақаб бармегардонад аз ин жиловийики омада ва тақаддум ва пешрафтики дошта уро ба ақаб бармегардонад ва ақабгард мекунад, хамин ек сухан.

Бибинид,аллох таоло дар мовриди касоники ба баъзи аз қонуни шариати аллох иймон доранд ва ба баъзи дигар на, чи мефармояд:

«أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ  وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ ۗ  وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ* أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۖ  فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ» (بقره/85-86)،

Оё ба бахши аз ( дастуроти ) китоби ( осмоний ) иймон оварид ва ба бахши дигари аз ( дастуроти он ) куфр меварзид ва қабул намекунид? Барои касики аз шумо чанин кунад ,жуз хори ва расвойи дар дунё нест, ва дар рузи қиёмат  ( чанин касони ) ба сахттарин шиканжахо баргашт дода мешаванд ва худованд аз ончи мекунид бехабар нест. Инон хамон касониандки охиратро ба зиндаги дунё фурухтанд лизо ,дар шиканжа ва азоби онон тахфиф дода намешавад ва ишон ёри нахохад шуд.

Ин сарневишти касони астки муътақид бошанд аллох хукмиро нозил карда аммо , танхо ба бахши ё жузъий аз он иймон надошта бошанд. Шахси муътақид бошадки аллох қуръонро нозил карда ва Мухаммад мустафо саллаллоху алайхи васаллам аз тарафи хамин аллох омада аммо , ин шахс ба бахши аз қавониники аллох фристода иймон биёварад аммо ба бахши дигар иймон наёварад ва мункар шавад ва онхоро рад кунад. Инхо машмули

«فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ  وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ»،

Хори ,пасти ва расвойи дар дунё ва шадидтарин азобхо дар қиёмат мешаванд. Аммо , агар хамин шахс бигуяд хаммаро қабул дорам аммо онхоро анжом надихад,дучори гунох шуда аст. На инки хаммаро анжом надихад бигуяд баъзи аз чизхоро анжом намедихам масалан фард мегуяд машруб харом аст худо гуфта ва ле машруб мехурад агар шахси бигуяд хаммаро қабул дорам аммо ин маворидиро анжом надихад дучори гунох шуда аст ва аз ислом хориж намешавад; масалан бигуяд медонам аллох гуфта ин харом аст ва қабул хам дорамки харом аст аммо онро анжом медихад.

Хуб дар инжо, дигар сахих нестки бигуем агар бо ин 10 моврид ё 20 моврид ё 100 моврид ё фалон теъдод мухолифат шавад шахс аз доираи ислом хориж мегардад, ё шахс бо ин чанд моврид дучори навоқизи ислом мешавад. Дигар инжо маъни пейдо намекунад, 10 ,20,30 ё чанд моврид маъно пейдо намекунад,чанин чизи хеч асоси хам дар миёни аимма ва бузургони ин уммат дар қуруни аввалия надорад.Ин сахих астки имкон дорад дар ек жомеъа ,муслимини увлавиятишон мубораза бо инхирофи бошанд ва дар жомеъайи дигари чизи дигари бошад, ё мафосид ва мавориди вужуд дошта бошандки дар миёни хамма шойе бошанд ва муслимин феълан бар руйи ин маворид ангушт бигузоранд. Дар хар сурат ,муслимин хар мантақаи мутаносиб бо вазъи мовжуди худишон увлавиятхоишонро таъйин мекунанд ва ба ниёзхои рузишон посухи муносиб медиханд. Холо ,агар шумо танхо ба чанд мавориди часпидики чанд руз пеш ё чанд мох пеш ё чанд сол пеш ниёзи ту буда ва алъон ниёзи ту чизи дигари аст ва аз ниёзхои дигари худ ғофил шуди, дар инжо шумо бо тақлиди нобажо масирро гум карди , ва натавонисти худитро мутаносиб бо ниёзхои рузи худ опдейт ва ба руз куни , ва метавон гуфт ту ба имруз ва ин жомеъа таъаллуқ надори, ту мумиёйи сухангуйи хастки монеъ хам шуди.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(7- қисмат)

Нуктайики лозим аст дар ин замина бо он ишора шавад замони иқомаи хужжати набавий бар шахс аст. Чун мумкин аст шахс муртакиби журми бо ин бузурги шавад, аммо рузхо ва балки солхо тул бикашад то каси биёяд ва хужжати росулийро ба ин шахс мусалмон бирасонад. Дар ин сурат ,фосилаи замони расондани ин хужжати росулий ба у боз дар хукми мусалмони жохил дорои узр боқий мемонад, ва агар хужжати набавий ба вай расид тўвбаи у пазирофта мешавад хар чандки тўвбаи дуруғини хам бошад, ва қабли аз тўвба боз бо доштани чанон журми сангини зиндаги карда бошад. Мухим ин астки чанин шахсики дучори чанин журми шуда хужжати росулий ба у бирасад, ба журми худ огох шавад, огох шавад ба инки агар дубора онро такрор кунад хадди он чист ? Чи авоқиби дар интизори уст? Ва то замоники ба ин мархала нарасида ин шахс боз хам жузви муслимин хисоб мешавад ва наметавон уро аз доираи муслимин хориж кард.

Ин еки аз хамон нукоти аслий астки муслимин дар дипломосий ва равиши бархурд бо муслимини мужрим ёдишон рафта ва бояд ба онхо ёдовари шавадки ин равиши бархурд, ин суннати ахли қибла дубора дар миёни онхо зинда шавад ва равиши бархурди бехтари бо муслимини мужрими хатокор дошта бошандки чанин гуфтор ва аъмоли мужримонаиро муртакиб шуданд.

Холо чи чизи боис мешавад ек кофари пинхон , мунофиқ ва секулярзада ба ек кофари ошкор ва муртад табдил шавад? Ё ба ибороти дигар чигуна секулярзада ,мунофиқ , мунофиқин ва дорудастаи онхо ба кофари ошкор ва муртад ва муртаддин табдил мешаванд?

Ба сурати мухтасар метавон гуфтки , хар қовли ва амали куфрийки ибтидо онро ” ошкоро ” дар баробари қонуни шариати аллох қарор дихад ва ба хамрохи ин ,ин қовл ё амалиш уро ” ошкоро ” аз жомеъайи муслимин жудо кунад ва уро ба ақаб баргардонад, ва ин қовл ва амалиш жуз куфри ” ошкор” қобили таъвил ба чизи дигари набошад, ва ин қовл ва амал хам бар асари огохи ,илм ва ихтиёр аз тарафи шахси мукаллафи бошад ва узри шаръий надошта бошад. Хамин.

Албатта ,шофеъихо сарфи нияти куфрро хам машмули иртидод донистанд. Ният яъни ,масалан инки шахси тасмими қатъий дошта бошадки агар дар оянда фишори муслимин аз руйи вай бардошта шуд ва қонуни секуляризм хоким шудки , медонем тахти унвони озодий шахсий ,озодий дин ва ғейрих аз у химоят мекунад ва каси наметавонад ба у садама бизанад, дар ин сурат ,чанин шахси мегуяд он замон тасмим мегирад агар замина фарохам шуд масалан жузви еки аз ахзоби секулярист мегардад , ё яхудий, насроний ,мажус ва ғейрих мешавад, ё агар тавонист ва пойиш ба Европо ё Амрико боз шуд дар оянда даст аз дини ислом бикашад.

Дар назари шофеъийхо ин тасмим ва нияти қатъий ба кофар шудан дар оянда ,боиси кофар шудани вай дар хол мешавад. Хатто тардид дар инки дар оянда кофар мешавад ё на ,боз ин хам боиси кофар шудани вай дар хол мегардад, ё бигуяд агар дар оянда ин кор анжом шавад ман кофар мешавам. Масалан агар ин шахс ё ин гурух ё ин хукумат дуруғ гуфт ё хиёнат ва дузди кард ё фалон корро анжом дод ман қонуни шариати аллохро рахо мекунам ва узви фалон хизби секуляр мешавам, ё яхудий ,насроний ва ғейрих мешавам; ё агар каси ба ман панохандаги бидихад ман насроний ё яхудий мешавам , ё агар фалон хизби секуляр битавонад маро ба Европо бирасонад ман узви хамин хизби секуляр ва кофар мешавам. Ё бигуяд агар дар оянда ин кор анжом нашавад ман кофар мешавам. Масалан агар об,барқ ва соири имконотамро хукумати исломий таъмин нанамояд ва шикамамро сир накунад ман кофар мешавам ва узви фалон хизби секулярист, яхудий ,насроний ва ғейрих мешавамки ин имконотро бароям таъмин мекунад ва ба ман медихад.

Ин шахс ,исломи худро ба кори дар оянда муваккул мекунадки агар тибқи мейли вай пеш рафт ё нарафт ин фард кофар мешавад. Дар хар сурат, ризоят ба куфр боиси кофар шудан мегардад, чи ин ризоятро ба оянда муваккул кунад ё дар замони хол бошад, ва ин шахс дар холи хозир кофар мешавад. Дин ва иймон чизи нестки ба хотири фасод ё хуби фалон гурух ,фалон даста , фалон ашхос , фалон хукумат ё ба хотири хуби ва бади тамоми дунё аз он даст кашид. Шофеъихо ба ин шева ,сарфи нияти куфрро боиси кофар шадан медонанд ва чанин чизиро машмули хукми иртидод медонанд.

Албатта, ният чизи нестки дигарон битавонанд дар мовриди он қазоват кунанд ва танхо ин масаларо ба муслимин гушзад мекунадки муслимин хавосишон бошад хатто нияти накунандки онхоро муртад намояд. Аммо ,ончи хамма бар он иттифоқи назар доранд иртидод аз тариқи забон ва амал ( аз тариқи сухан ва кордор ) аст.Хар чандки ,агар мовриди чун Хотиб розияллоху анху вужуд дошта бошад ва муртакиби гуфтор ё амали иртидоди шуда бошад,боз хам бояд бо тўвба ба қароин ва далоилики меоварад, ва бо тўвба ба собиқаи фардий вай, ба қасд ва нияти у аз ин рафтор нигариста шавад ва ба қасд ва нияти ин шахс аз анжоми чанин амал ё гуфтори куфрий тўвжих шавад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(6- қисмат)

Ин оя ошкоро мегуядки шўхи кардан ба аллох ,хар ек аз оёт ва қавониниш ва росули у саллаллоху алайхи васаллам куфри астки шахсро аз мархалаи иймон хам ба ақаб бармегардонад ва уро кофар мекунад , ин дар мовриди шўхи аст; холо чи расид ба инки беадабий ва беэхтироми ба сурати амдий бошад ва шўхи ва жиддий дар маворид хукмиш еки аст. Фарқи надорад шахс барои шўхи ва саргарми аллох ,қавонин ,оёт ва росулишро ба тамасхара бигирад ё ба жиддий бошад. Аллох дар ин оя намефармояд : дуруғ гуфтид ин харфхо барои бози ва саргарми набуд, балки мефармояд : ин кор наметавонад барои шумо бахона бошад ва бо инхо наметавон шўхи кард, шумо бо ин кор пас аз инки иймон оварда будид кофар шудид……

….«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ»

Яъни инхо бо каломики хадафишон шўхи буда , на инки манзури бади дошта бошанд, ду мархала ба ақаб баргардонда шуда ва кофар мешаванд.

Журми ин даста

“كَفَرُوا بَعدَ إسلَامِهِم”

Нест,балки онхоро сохиби иймон медонадки мархалаи болотар аз мусалмон шудан аст ва ба иймони онхо гувохи медихад ва журмишон

“كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ”

Аст. Дар ин сурат ,ек мўъмин хам метавонад сифоти мунофиқинро дар худиш дошта бошад ва дар марохили ин сифот хатто боиси иртидоди у хам шавад пас , дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро маъжуни аз ин даста аз  ба зохир мусалмон ташкил медиханд.

«كَفَرُوا بَعدَإسلَامِهِم» یا «كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ»،

Ин бузургтарин журми астки ек мусалмон ва бахусус ек мўъмин мумкин аст муртакиб шавад , ва ба нахви бошадки аллох таоло шахси мусалмон ва мўъминро ба хотири он журми бузург такфир кунад, ва хукми хуружи онхо аз исломро содир кунад, ва хукми баргашти онхо аз ислом ба кофариро содир намояд. Бо вужуди чанин журми бузургики аллох таоло хукми такфири онхоро содир мекунад,ва инхо дар жанголи хукумати исломий хам буданд,аммо мисли муртаддин бо онхо бархурд намешавад, ва аз сафи муслимин ихрож намешаванд, балки бо ек тўвбаи сода аз  журми онхо сарфи назар мешавад, хар чандки хамма медонем ин дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо чиқадар дар сухбатхоишон дуруғгу, қасамхўр ,риёкор ,хуққабоз ва дағал хастанд. Аммо , тўвбашон пазирофта мешавад ва мисли муртаддин бо онхо бархурд намешавад,балки бо овардани узр ба жахл ва узрхои дигар барои онхо ,ононро мушмули мазоёйи муслимин мекунанд ва мисли ек мусалмон аз онхо мухофизат мешавад.

Ин сарневишти мусалмон ва мўъмини астки дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахост ва чанин журми бузурги муртакиб шуда ва тўвба карда аст.Тўвба хийли хийли мухим аст. Дар инжо шахс бо чанон сухани ё амали муртад шуда,аммо хамин тўвбаи зохирий уро нажота дода аст. Хар чандки намедонем ва шак доремки тўвбаш дуруғин буда ё рост. Аммо  мутмаъиннем ва яқин доремки тўвба карда ва дубора мусалмон шуда ва хамин тўвба дар дунё аз у пазирофта мешавад. Чун ,яқин бар шак ва гумон чиратар аст ва бояд шакро рахо кунем ва яқинро бигирем.

Дар инжо, шак вужуд дорадки шахсики дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахост ва дучори амали шудаки аллох таоло уро такфир карда, тўвбаш ростин аст ё дуруғин? Аммо , итминон дори ва яқин дорики тўвба карда аст. Ин яқин жойгохиш болотар аз шак ва гумон мебошад ва касики бо яқин вориди ислом шуда бо шак,гумон ва эхтимол наметавон уро аз ислом хориж кард. Ин ек қоидаи куллий астки ахли қибла онро пазирофтанд.

Тамоми ин журмхо ва гунохон барои ек мусалмон дар дунё дар хадди гунохони кабира ё сағира боқий мемонанд ва агар шахс мусалмон ё мўъмин муртакиби хар ек аз ин журмхо шавадки ровшан ва ошкор ,боиси кофар шудани вай мешавад аммо , ба дунболи иртикоби журм тўвба кунад ва худишро жузъи аз жомеъайи муслимин бидонад ва аз сафи онхо жудо нашавад, чанин тўвбаи аз вай пазирофта мегардад, ва боз мисли  муслимин ба у бархурд мешавад.Хатто агар тамоми журмхои мунофиқин ва секулярзадахоро хам муртакиб шавад боз ,мисли ек мусалмон бо онхо бархурд мешавад. Аммо ,агар бори дигар хамин журми сангин  ва мушаххасро такрор карданд ва ба авоқиби дунёвий он огох шуда буданд ва хамон бори аввал хенгоми иртикоби журм ,итмоми хужжати росулий шуда буданд ва узри шаръий надоштанд,онвақт узр ба жахл хам бароишон намемонад ва машмули хукми касони мешавандки огохона ,амдий ва бо мейл ва ихтиёри худишон муртакиби журми шуданд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(5– қисмат)

Жойгох ва мовқеияти ин секулярзадахо ё мунофиқиники ба муртаддин табдил шуданд аслан мухим нест:

-Мухим нест ин шахс ек мунофиқ ва кофари пинхони бошадки дунболи  фурсати мегашта ва руз шумори мекардаки мовқеияти пеш биёядки озодона ақоидишро баён кунад ва бар асоси ақоидиш амал намояд.

 -Ё ек мусалмони заифул иймони бошадки озмоиш хам пас дода бошад. Мисли Абдуллох ибни Жахшки ба хамрохи хамсариш ба хабаша хижрат кард ва дар онжо муртад шуд.

-Ё каси бошадки ба хастаи рахбари хам хийли наздик бошад. Мисли Абдуллох ибни Аби Сурох аз мухожирин ва мусалмони аввалия ва аз котибони вахийки хамрохи мухожирони Макка ба Мадина хижрат карда буд ва баъад муртад шуд, ва ба Макка назди секуляристхо баргашт.

-Ё хар каси бошадки ғейри аз аллох наметавонад нифоқи қалбий ва беморийи қалбий уро ташхис дихад ва мо уро жузви муслимин хисоб карда бошем ва баъдан ба ақаб баргашта бошад. Чун дар бахси мунофиқин ва секулярзадахо арз кардемки дуруст аст аллох таоло исми теъдоди аз онхоро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дода буд аммо,аллох таоло ба сирохат мегуяд иддаи хам хастандки ту хеч вақт наметавони онхоро бишноси ва танхо ва танхо аллох астки метавонад онхоро ташхис дихад.Хуб ,ин гурух аз мунофиқин ва секулярзадахоки баргаштанд ва жузви муртаддин шуданд хам мумкин аст жузви хамин гурухи бошанд.

Ин гуруххои мухталиф ва ин таркиб ва дастахои мухталиф аз секулярзадахо ва мунофиқин то замоники дар миёни муслимин гум буданд хар кори анжом медоданд бо ек маъзиратхохи дуруғиники мекарданд аз онхо гузашт мешуд ва хатто ба андозаи аз онон гузошта мешуд, росулуллох саллаллоху алайхи васалламро одами сода ва зудбовари медонистандки инхо хар чи бигуянд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар мекунад:

:«وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَأُذُنٌ».

Хиёл мекарданд хар чи бигуянд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар мекунад ингуна мехостанд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро озор диханд ва уро ба сода ловхи ва зудбовари муттахам мекарданд. Дар хар сурат , инхо агар тамоми журмхойики мухтасси мунофиқин ва секулярзадахо будро дар жомеъайи муслимин анжом диханд ва корро ба тафрақа накашонанд яъни худишонро жудо накунанд ва ошкоро ба ақаб барнагарданд ,тахаммул мешаванд ва жузви муслимин хам махсуб мегарданд.

Журми болотар аз ин вужуд надорадки шахси мусалмон шавад аммо , амдан ,бо мейли худ ва огохона муртакиби сухан ё кори шавад ё муртакиби амал ё феъли шавадки баъди аз мусалмон шудани вай жузви куффор қарор бигирад ва дубора ба ақаб баргардад , аммо ин мунофиқин ва секулярзадахо муртакиби чанин журми азим ва бузурги шуданд :

 «یَحْلِفُونَ بِاللّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدْ قَالُواْ کَلِمَةَ الْکُفْرِ وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ یَنَالُواْ» (توبه/74)،

Мунофиқин ба худо сўганд мехурандки ( суханони зинандаи ) нагуфтанд , дар холики қатъан суханони куфромизи гуфтанд ва пас аз мусалмон шудан, ба куфр баргаштанд

«وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ»

Ва қасди анжоми кори кардандки бидон нарасиданд ( ва он терори ва куштани пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ба хенгоми мурожаъа аз жанги табук буд ).

Яъни то ин хад ин мунофиқин чанин корхоиро анжом медоданд боз дар жомеъайи исломий тахаммул мешуданд.Чун дар он замон ин корро хам карданд далили ровшан, қароини ошкор вужуд надоштки инхо ба ин кор махкум шаванд фақат аллох таоло чанин хабариро ба муслимин дода буд. Хуб ,инхо журми бузурги муртакиб шуда буданд баъди аз мусалмон шудан ба куфр баргаштанд

«وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ».

Тоза бадтар аз ин хам муртакиб шуданд,иддаи аз инхо ек даража болотар аз мусалмон хам қарор гирифтанд ва жузви мўъминин шуданд аммо , боз муртакиби чанон журми шудандки дубора дар радифи куффор қарор гирифтанд :

«وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ*لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/65-66)،

Агар аз онон бозхост куни ,мегуянд : бози ва шўхи мекардем. Бигу : оё  бо худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард?! Бигу: узр хохи накунид . Шумо пас аз иймон овардан ,кофар шудаид. Агар хам бархи аз шуморо бибахшем ,бархи дигариро намебахшем . Чиро ? Зеро онон ба журми худ идома медиханд,

،«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ».

Инхо баъди аз инки иймон хам оварданд аз онжо дубора ба куфр баргаштанд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(4- қисмат)

Пас ,ё муслимин онхоро ингуна берун меандозанд, ё инки ба мейли худишон ,худишонро аз холати пинхоний дар меоваранд ва ошкоро ва маълум мешаванд ва худишон сафи худишонро жудо мекунанд ва аз жомеъайи муслимин берун мераванд.

Дар хар ду сурат ,инхо муодиларо дар равиши бархурд бо худишон аваз мекунанд ва дигар наметавон ба онхо гуфт мунофиқин ва секулярзадахо чун ошкор ва маълум шуданд. Балки ,секулярист ва кофари ошкори шуданд. Пас ,ин мархалаики дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо аз ин мегузоранд то аз ислом ва мусалмони ба ек секулярист ва кофари ошкори табдил шаванд ба он мегуянд муртад шудан. Исми мунофиқин аз онхо бардошта мешавад ва каламаи муртад ва муртаддин ба онхо гузошта мешавад.

Баъзи ах ахли фан дар ривоётхои мухталифи хастки каламаи мунофиқро хам ба кор мебаранд, яъни ин  дорудастаро дигар дорудастаи мунофиқин намегуянд балки ба он мунофиқ мегуянд. Хуб , мунофиқ хам яъни хамон кофари пинхоники ошкор шуда аст. Алъон ошкор шуда ва метавонем ба у бигуем мунофиқ. Мо то замоники ошкор нашуданд фақат метавонем аз каламаи мунофиқин истефода кунем на мунофиқ ,аммо замоники ошкор шуданд ба хар кудом аз онхо метавонем бигуем мунофиқ ё муртад ва ба жамъишон хам мегуем жамъи муртаддин. Чун ,алат таъйин метавонем онхоро аз муслимин ташхис дихем.

Абу Бакр розияллоху анху дар хенгоми шўриши муртаддин ва дар зимни сухбат бо муслимин дар масжид ,пас аз зикри ояйи :

«وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِکُمْ وَمَن یَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَیْهِ فَلَن یَضُرَّ اللّهَ شَیْئاً وَسَیَجْزِی اللّهُ الشَّاکِرِینَ» ‏(آل عمران/144)،

Ба сирохат мегуяд: ононки инки ба дин гузаштаи худ баргаштанд, дар гузашта хам бо онки мусалмон шуданд, ба дин обо ва аждодишон тамоюли бештари доштанд.

Яъни касоники алъон баргаштанд қаблан хамон мунофиқин ва дорудастаи мунофиқин буданд. Хийли зебо баён мекунад : онхоики алъон аз дин гузаштаи худ баргаштанд ,дар гузашта хам бо онки мусалмон шуданд, ба дини обо ва аждодишон тамоюли бештари доштанд. Яъни чи ? Яъни инхо хануз мўъмин набуданд, хамон секулярзадахо ва мунофиқин буданд. Яъни инхоики алъон баргаштанд қаблан хамон мунофиқин буда ва дар сафи онхо буданд. Ё ба забони имрузини мо ,инхо қабли аз иртидод ва баргаштан, секулярзадахо буданд,алъон хам хамин аст. Тамоми касоники муртад мешаванд қабли аз он жузви хамин секулярзадахо буданд. Хаммайи мо метавонем аз гуфтор ва рафторишон инро ташхис дихем.

Хуб ,Абу Бакр инро дар мовриди ин гурух мегуяд ва агар дар он замон дар садрил ислом , зани ба номи Сажжох бинти Хориса аз қабилаи саълаб хам иддаойи пайғамбари мекунад ва қаблан насроний буда, аммо баъди аз ислом овардан дубора муртад мешаванд ва худиш дини жадидиро тўлид менамояд ва иддаойи пайғамбари мекунад, қабли аз иртидод боз жузви хамон мунофиқин ва секулярзадахо хисоб мешуда ва баъди аз бозгашт аз ислом мисли секуляристхо бо у муомала мешавад. Ин банда худо хатто дини жадидиро тўлид кардки тўлиди хар дини инсонро жузви секуляристхо қарор медихад. Илова бар инки муртаддин бо ихтилофи жузъий ,куллан жузви секуляристхо хисоб мешаванд.

Илова бар ин ,инро медонемки хар дини тўлид шудаи тавассути башар ,дини мушрикин ва ё ба забони имрузин дини секуляризм аст , ва машмули қоидаи жомеъайи куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб намешаванд хатто агар мисли сикхо ё мусайламаи каззоб ва ғейрих дин тўлидишон таркибий бошад аз бовархои секуляристи ,ислом ,яхудият ,насроният ,мажусият ва ғейрих , ё чизи бошад холи аз инхо ва сирфан муттаки ба ақл ,тажруба , ва илми худишон бошад ( хамон омонизмики алъон аз он сухбат мешавад)

Дар ин сурат ,муртаддин шикли такомул ёфтаи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки ба шикли куффори ошкори даромаданд.Ин нуктаи хийли жолиби аст. Муртаддин шикли такомул ёфтаи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки мунофиқин ва секулярзадахо худишонро ба шикли куффори ошкор дароварданд ва ба ин шикл даромаданд. Аз ек шикли ба шикли дигари даромаданд, инхо муртаддин хастанд.Ва муртаддин куллан аз ин даста аз муслимини ба вужуд меояндки қаблан дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо буданд ва ё сифоти онхоро бо худишон хамл карданд аммо ,мумкин аст бо он дорудаста дар баъзи аз корхоишон хамоханг набуда бошанд аммо дорои хамон сифот буданд. Ин нуктайи хийли мухимми астки хийли аз бародарон ва хохарони мусалмонам ба он диққат намекунанд.(идома дорад…….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(3- қисмат)

Пас ,баргаштан яъни аз жойики буда дубора ба хамон жо баргарди на жохои дигар. Инсон аз куфр ва кофари харакат мекунад то ба ислом ва иймон мерасад,то мусалмон ва мўъмин мешавад аммо , тасмим мегирадки дубора ба сари жойи аввалиш баргардад, яъни ба куфр баргардад, бар ин мегуянд муртад шуда аст.

Нуктаи резики дар инжо вужуд дорад ин астки ,хар новъи баргашти ” огохона ,амдий ва ихтиёрий ” сурат мегирад,дуруст аст ? Яъни шахс медонад ба кужо меравад,мақсадиш кужост, ва амдан бармегардад. Яъни ,агар чашм ва гуши екиро баста бошанд ва уро ба жойи аввали баргардонанд каси намегуяд ин шахс баргашта балки , мегуянд уро баргардонданд.

Пас ,баргаштан илова бар онки огохона ва амдий сурат мегирад бояд ба мейл ва ихтиёри шахс бошад. На чашм ва гуши уро баста бошанд ё уро тахдид ва мажбур карда бошандки баргардад. Дар холати ижбор хам боз намегуянд фалоний баргашта балки ,мегуянд фалоний уро баргардонд.

Пас ,шахс бояд худиш огохона ва ба мейли худ баргашта бошад, на инки уро баргардонда бошанд ; ё шахс мехоста жойи дигари биравад ,рохро иштибохи рафта ва дубора сари жойиш баргашта аст. Дар хар ду холат ,ин шахс намехоста сари жойиш баргардад балки , ё дигарон уро баргардонданд ё у хоста жойи дигари биравад аммо , надониста ва хадсхойи ғалатзада ва иштибохоти кардаки боис шуда рохи аслишро гум кунад ва сари жойиш баргашта аст.

Пас ,ба чанин шахси намегуем худиш баргашта балки , мегуем агар зур болойи сариш набуд ё дигарон уро барнамегардонданд ё огохий дошт барнамегашт. Холо ,агар шумо ба еки бигуйид хақ надори  баргарди, агар баргашти ман туро ек миллион жарима мекунам агар еки зураки уро оварда боз жаримаш мекуни ? Мушаххас аст на . Агар рохишро иштибохи рафт ва бозгашт чи ? Мушаххас аст.Агар бороят ровшан шавадки иштибохи баргашта боз уро жарима намекуни. Балки ,замони уро жарима мекуники огохона  ва бо мейли худиш баргашта бошад.

Бо ин тўвзих,бояд бидонемки дар миёни ахли қибла кудом қишр хастандки ” огохона ва ба мейли худишон ” чанин тасмимоти барои баргашт ба ақаб мегиранд ва ба куфр ва жомеъайи кофарин бармегарданд?

Дар бахси мунофиқин ва секулярзадахо арз шудки ,дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо екдаст нестанд балки ,муташаккил аз теъдоди бисёр андак ва ночизи аз куффори пинхони дохилий ва иддаи анбух ва бисёри аз муслимини хастандки дўври ин иддаи андак ва қолилиро гирифтанд. Ин даста аз муслимин хамки дўври инхоро гирифтанд ,худишон касони хастандки  ё тоза мусалмон шуданд ва шинохти кофий аз шариати аллох надоранд ва ба истелох заъифил иймон хастанд ва хар он мумкин аст таслими шубухоти ек кофари ошкори шаванд ва фариб бухуранд , ё касони хастанди дар қалбхоишон бемори хаст ва ба нафси худишон зулм карданд.

Хаммаи инхоро аллох таоло жузви мунофиқин ва секулярзадахо хисоб карда ва то замоники худишонро аз муслимин жудо накарда бошанд ва дар миёни муслимин гум бошанд жузви муслимин онхоро хисоб карда аст. Бале , ин дорудастайи нохамгун то замоники дар миёни муслимин хастанд ва аз назари гуфтори ва амалий каждор мариз шабихи муслимин рафтор мекунанд, бо тамоми ханжоршиканихо ва жанги равонийки рох меандозанд боз жузви муслимин махсуб мешаванд. Аммо ,замоники ба хар далили сафишон аз муслимин жудо мешавад ба хамон андоза машмули қахр ва хушунати исломий мегардандки , дар дарси шиносоий мунофиқин  ва секулярзадахо дар мовриди он сухбат кардем.

Ба хамин далил , замоники инхо сафи худишонро бо сухани ё амали аз сафи муслимин жудо мекунанд ва ба сухани ё амали куффор бармегарданд гуфта мешавад ек мусалмон тағйири саф дода ва баргашта на ек мунофиқ . Ва ин тағйири сафи ек мусалмон аз ислом ба сафи куффори ошкорроки новъи ақабгарди махсуб мешавад ва бозгашт ба ақаб ба хисоб меояд, ва бозгашт ба куфр махсуб мешавадро муртад шудан мегуянд.

Албатта ,дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро ё худи муслимин , дар марохили бо пуштивонаи қудрати мардумий ва хукуматийки доранд онхоро берун меандозанд ва сафишон аз муслимин жудо мешавад ва ошкор мегарданд :

«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)،

Агар мунофиқон ва бемордилон ва касоники дар Мадина боиси изтироб ва ошуб мешаванд аз кори худ даст накашанд , туро бар зидди ишон мешуронем ва бар онон мусаллат мегардонем , онгох жуз муддати андаки дар жавори ту дар шахри Мадина намемонанд,яъни мераванд.

(идома дорад……)